behane eledi.
-Niye? Qardaşın incidib?
-Yox, davleniya onda hemişe olub.
-Allah şefa versin.
Ele bu vaxt psixoloq onlara yaxınlaşdı. Kenan onu görüb duruxdu.
-Zerife, vaxtın varsa, gel biraz seninle danışaq.
Onun ne haqda danışacağını bilen Zerife tez-telesik Kenanla Nigardan aralanmağa başladı. Nigar sinfe qayıtdı. Heç ne başa düşmeyen Kenan ise teeccüb içinde Zerifegilin arxasınca baxırdı.

Zerife ile danışdıqdan sonra Nigar müellimenin ümidleri daha da qırıldı. Melum oldu ki, üç gündür onlar da Qadirden bir xeber ala bilmirler. Döymedikleri dost-tanış qapısı, soruşmadıqları adam qalmayıb. Ne ölüsünü, ne de dirisini gördüm deyen olmayıb. Zerifeye teskinlik verib onu yola salsa da Nigar müellimenin özü de çox narahat ve çaresiz idi.
Günorta idi. Bir elinde bükülü test blankı, bir eli cibinde ayaqlarını sürüye-sürüye hazırlığa geden Yusif artıq fikirleşmekden beyninin yara olduğunu hiss eleyirdi. Diger terefden de nefes alıb-verdikce qabırğaları, külek deydikce ise üzündeki yaraları ağrıyırdı. İsmayılın dediklerini de düşünürdü. Belke de o haqlı idi, belke de Sevinci başa düşmeli idi. İllerdir dost bildiyi birinden sevgi etirafını eşitmek o qeder de rahat qebul olunacaq bir şey deyildi. Sevinc ona dost kimi baxırdı ve bu dostluğu da korlamışdı. Korlamaq...Bu ki Yusifin en yaxşı bacardığı iş idi. Beyninde dolanan fikirlerle yolu yarı elemişdi ki, qarşıdan tanış bir simanın ona teref geldiyini gördü. Ayan. Yeqin o da hazırlığıa gedirdi. Salamlaşıb aralanırdılar ki Yusif nese yadına düşmüştek:
-Ayan, hazırlığa gecikmirsen?-deye onu saxladı.
-Demek olar ki yox,-deye Ayan başını buladı,-nedir ki?
-Şeey,-Yusif düşünceli şekilde barmaqları ile yanağını qaşıya-qaşıya,-seninle danışmaq isteyirem.-dedi.
-Sevinc haqqında?-Ayan çekine-çekine ona baxdı.
-Yox, Eli haqqında. Sene demek istediyim bezi şeyler var.
-Ölünün dalınca danışmazlar.-Ayan qaşqabağını sallayıb ondan aralanmaq istedi.
-Ayan, dayan.-Yusif onu qolundan tutub saxladı.-İnan ki, mene qulaq assan

<< 1 ... 398 399 [400] 401 402 ... 558 >>