Eliye boş yere nifret elediyini başa düşersen.
-Men ona nifret elemirem ki. Yaşayan insana nifret eleyerler.
-Ayan, Sevincin xetrine qulaq as. Siz qızlar niye bele terssiniz? Ancaq öz beyninizde qurduğunuzla hereket eleyirsiniz. Olanlarda Elinin bir qram da günahı yoxdur. Her şeyi düzüb-qoşan, aıxırda da berbad eleyen menem. Qısqandırmaq meselesini onun ağlına men salmışdım. Evvel razı olmurdu, deyirdi Ayanın gözünden düşmek istemirem. Ayan, belke üreyinde onun günahsızlığına inanırsan, belke ele sen de onu...yeni, sen ona göre heyatını tehlükeye atmısan, bunun başqa izahı yoxdur. Ona çox hirslisen deye de onu bağışlamaq istemirsen. Bilki o sene üreyini açmaq üçün çox çalışıb...
-Yusif, bir deqiqe,-Ayan soyuq ve bezgin halda onun sözünü kesdi,-seni menimle danışmağa o gönderib?
-O heç menimle danışır ki?-Yusif kinaye ile gülümsündü.-Bax,-deye üz-gözünü gösterdi,-hetta dünen meni döyüb de. Eslinde men qaşındım. Ayan, Eli hele de seni sevir. Sen mektebe qayıdandan sonra neçe defe gizli-gizli sene baxdığını da, üzündeki o peşmançılıq ve kederi de görmüşem. Yadındadır...
-Yusif,-Ayan yene de bezgin halda onun sözünü kesdi,-deyir avazın gözel gelir, oxuduğun Quran olsa. Başa düşürem, sen vicdanını rahatlatmaq üçün bunları mene danışırsan, amma inan ki mene o insan haqqında heç ne maraqlı deyil. Bir sehv idi, eledim. Bilmedim nece eledim, özümü ne vaxt onun qabağına atdım, amma yerle göy qeder peşmanam. Deymezmiş, çünki bu insanın bir qepiklik vicdanı yoxdur.
-Bağışla,-deye Yusif meyus şekilde dillendi,-prosto istedim ki aradakı inciklik qalxsın. İnan ki sizi bele görmek meni çox incidir. Elediklerim bir-bir başıma tökülür. Ahınız tutdu.
-Ahımız deyil, senin öz günahındır.-Ayan kianye ile ona baxdı.-O qeder qızların arxasınca fırlandın ki...Sencanı, sen doğrudan da Sevince qarşı nese hiss eleyirsen, yoxsa onu da fırlatmaq fikrin var?
-Eli haqqında dediklerime inanmadın, özüm haqqında dediklerime inanacaqsan? Ne ise, men senin vaxtını almayım. Helelik.-Yusif bunu

<< 1 ... 399 400 [401] 402 403 ... 558 >>