otulalsan, sonla men gelib seni o bili toya apalalam.
-Ne bilim. Uff, hele bunun paltarı var, ayaqqabısı var, saçı var.
-He,-Xeyal müellim ciddileşdi,-palta demişken, ele paltal seç ki qısa olmasın, bi de çox al-elvan geyinme, diqqet çekelsen. Makiyajdan az istifade ele, ayaqqabın da çox hündül olmasın, boyda meni keçesen. \ -Xeyal,-Xatire müellime yolun ortasında dayanaraq ona baxdı,-sen yene de başladın?
-İnandın?-Xatire müellime elini-eline vuraraq gülmeye başladı,-Seni sınayıdım. Amma ayaqqabı mövzusunda ciddiyem.
-Yaxşı, onu nezere alaram.
Kenan artıq beş deqiqeye yaxın idi ki, telefonda Eleddini fikrinden döndermeye çalışırdı:
-Yaxşı da Çıraq, olmadı ki! Qebul gününün qurtarmağına hele iyirmi günden çox vaxt var. Belke ona qeder vesiqen tapıldı? Buna göre hazırlıqdan qalarlar? Düş gel, seni gözleyirem.
-Boş yere gözleme. Menimki ele evvelden getirmeyib. Demeli ali mekteb de qismet deilmiş.
-“Menimki evvelden getirmeyib”i Leylaya göre deyirsense, öz ferasetsizliyindir. Şexsiyyet vesiqesi de ele böyüdülecek bir şey deyil. Tezesini çıxartdıra bilersen.
-Doğrudan? Men onu çıxartdırana qeder qebul imtahanları da qurtaracaq.
-Sene söz demeyin xeyri yoxdur. Daha özün bilersen. Sağol.-deyib Kenan bezgin halda telefonu söndürerek cibine qoydu.
Saatına baxd, biraz da yubansaydı, hazırlığa gecikeceydi. Eleddingilin bloklarından aralanıb beş-on addım getmişdi ki, gözü qarşı binanın tininden çıxıb telesik addımlarla geden Qadire sataşdı. O sanki kimdense gizlenirmiş kimi oqrxaq nezerlerle yan-yöresine baxa-baxa gedirdi. Havanın bu isti çağında eyninde köhne, rengi qaçmış yun jaket, eyinine dar olan cins şalvar ve kete benzer ayaqqabı var idi. Tez-tez başını ve qollarını qaşıyır, çiyinlerini atırdı. Onu bele görmek tebii olaraq Kenanı teeccüblendirmişdi. Qadir kimden ve niye gizlenirdi ki? Gözden itene kimi onu izledikden sonra yoluna davam eleyen Kenan beş-on addımdan sonra psixoloqla rastlaşdı. Başı ile onu salamlayıb yanından ötdü. Nigar müellime ise bu vaxt

<< 1 ... 404 405 [406] 407 408 ... 558 >>