gözel ay olsa da May hem de ayrılıqlar ayı idi. Bunun ne demek olduğunu on birincilerin tebessüm qarışıq hesret ifade eden gözlerinden oxumaq olardı. Lakin hesreti ay bitmemiş yaşayanlar da vardı.
İlk ders üçün zengin içeri vurulmasına deqiqeler var idi, amma sinifler hele tam dolmamışdı. Sinfe girerek yerine yaxınlaşan İsmayıl Ramazanla salamlaşıb Mehdini xeber aldı.
-Bu çene haradadır? Her gün bizden evvel burada olur.
-O merci uduzub.-deye Ramazan qmışdı.
-Ne merci?
-Aye, Avroviziya başlayıb axı. Bizimkiler de ikinci yarımfinalda oxuyacaqlar. Bu ağıllı da menimle merce girib ki, yox birinci yarımfinaldadırlar. Dünen axşam da birinci yarımfinal idi. Erinmeyib oturub gece üçe kimi Avroviziyaya baxıb. Seher durub mırta el telefonuna zeng eledim, götürmedi. Ele bildim ki, gece yatmayıb.
Ramazanın danışdıqları İsmayılın kefini emelli-başlı açdı. Ürekden gülerek:
-Allah seni güldürsün.-dedi.-Mırtsınız e vallah.
Güle-güle pencereye yaxınlaşdı ve birden üzündeki tebessüm narahatlıq ve kederle evez olundu. Çünki bu vaxt mektebin yuxarı qapısına yaxınlaşan Seville Xelili görmüşdü. Qaşları düyünlendi, dişi damağını kesdi. Sevilin elini nişanlısının elinde görcek ise sanki başına bir vedre qaynar su tökdüler. O, heqiqeti qebul elediyini sanırdı, amma indi bunları görerken keçirdikleri bunun tam eksini deyirdi. Ne pis hisdir senin olmayan ve heç vaxt da olmayacaq birini sevmek. Her gün biraz daha, biraz daha çox sevmek ve o qeder de itirmek. Ellerini pencerenin artırmasına nece möhkem diremişdise birden köhne taxtaların xırç-xırç deye sesini eşitdi. Bir de:
-Yavaş, sökdün buraları.-deye arxadan gelen sesi. Ramazan elini onun çiynine qoyub-Çölden teze gelmisen, neyleyirsen çöle baxıb?-deye onu yavaşca geri çekdi.
İsmayıl heç ne demeden oradan aralanaraq yerine keçdi. Bu vaxt Sevinc sinfe girdi. Bu gün esebi olmasa da fikirli idi. Asya ile görüşüb Ayanı xeber aldı. Asya ise Yusifi.
-A qde Yusif?
Sevinc laqeyd şekilde çiyinlerini atdı.
-Hmm tak, demeli bu gün

<< 1 ... 409 410 [411] 412 413 ... 558 >>