birinici yerde olan!-Niye men yoxmuşam kimi davranırsan? Niye danışmırsan?-Eli ise bu “Niye?”ler qarşısında kiçilerek lap yerin dibine girmişdi. Ayan onun qolundan berk-berk sıxdığından idimi, ya nedense sol qolundan boynunun damarlarına, oradan da beynine doğru güclü ağrı geldi. Bir anlıq ele bildi ki, iki güclü el her iki terefden başını möhkemce sıxır. Gözleri hedeqesinden çıxarcasına böyüdü, boşda qalan diger eli ile başını tutub ancaq:
-Başım, başım!-deye bildi.
Onun halının deyişdiyini gören Ayan qorxub tez onun qolunu buraxdı.
-Eli, Eli, ne olub?
-Başım!-deye her iki eli ile başını tutan Eli özünü divara sürte-sürte yere oturdu.-Ölüreeem! başıım!-deye ağrının tesirinden ağlamağa başladı.
-Eli, ne olar, bağışla meni!-Ayan da onunla beraber eyildi. Onun hedeqeden çıxartek böyüyen gözlerini görüb daha da qorxdu, ağlamsındı.-Eli, qorxutma da meni.-Telaşla etrafa boylandı. Terslikden zeng içeri vurulduğundan dehzlide de adam qalmamışdı. Özünü itirmemeye çalışdı. Birden ağlına telefon geldi. El atıb Elinin penceyinin ciblerini yoxladı. Telefonu çıxarıb tez-telesik kontaktlardan ilk tanış nömreni yığdı. Eleddin. Terslikden o telefonu götürmürdü. Sonra başqa nömre axtarmağa başladı. Gözüne tanış gelen ikinci nömreni yığmağa başladı.-İsmayıl, qurban olum, götür.-deye telefonu qulağına qoydu.
Sinifde ise Xatire müellime Ayanın sinifde olmadığına göre biraz esebileşmişdi. Elinin yoxluğu ise onu teeccüblendirmişdi. O belece jurnalı yoxlayırdı ki, birden sinifde telefon zengi eşidilmeye başladı. Tez başını qaldırıb sinfe boylanan Xatire müellime İsmayılın narahat şekilde yerinde qurdalandığını gördü. İsmayıl ona baxıb:
-Bağışlayın müellime, yadımdan çıxıb seslide qalıb.-dedi.-Elidir, olar cavab verim?
-Olar. Amma ona de ki tez gelsin, yoxsa qayıbı yazılacaq.
İsmayıl zengi açıb telefonu qulağına qoydu.
-Haradasan e?-demişdi ki diger terefden Ayanın ağlamsınan sesini eşitdi.
-İsmayıl, menem Ayan. Ne olar tez gelin ,Eliye nese olub, yaxşı deyil.
-Ne?-deye

<< 1 ... 413 414 [415] 416 417 ... 558 >>