İsmayıl yerinden dik atıldı.-Nece yeni yaxşı deyil? Haradasan sen?
-Aşağıda, pillekenin yanında. Bizim terefdeki ara pilleken.
-Yaxşı-deye İsmayıl telefonu söndürüb vaxt itirmeden qapıya doğru gede-gede -Eliye nese olub,-dedi,-Ayan ağlayırdı.
Hamı evvelce duruxub bir-birine baxdı. Sonra İsmayılın arxasınca çöle axışdılar. Pilleleri az qala üç-üç düşen İsmayıl özünü Ayangile çatdıranda Elini başını qucaqlamış şekilde yerde oturan, Ayanın ise ağlaya-ağlaya başını itirmiş kimi ora-bura vurnuxan gördü.
-Ne olub?-deye celd yere oturub Elinin başını yuxarı qaldırdı. Onun gözlerinin halını görüb-Tezyiqidir.-dedi.
Bu vaxt artıq diger uşaqlar da özlerini ora çatdırmışdılar. İsmayıl ilk gözüne deyenlerden olan Zamana:
-Qaç medsestranı tap.-dedi.-Bir de limon tap!
-Yaxşı-deyib Zaman dayanmadan qaça-qaça aralandı.
-İsmayıl, ne olub ona?-Yusif telaşla onlar beraberliyinde yere oturdu.
-Qorxma, tezyiqi qalxıb.-deye İsmayıl qızları telaşlandırmamaq üçün ona göz eledi.
Ayan Xatire müellimeni görer-görmez özünü onun boynuna atdı.
-Mene göre oldu, mene göre oldu.-deye ağlamağa başladı.
-Yaxşı, yaxşı canım, ağlama. Ona heç ne olmayacaq. Gel, biz gedek.-Xatire müellime onu aralamaq isteyirdi ki, Ayan:
-Yoox,-deye özünü çekdi,-gede bilmerem.
-Ona indi çox ses-küy olmaz.-deye Xatire müellime onu özünden aralayıb gözünü sile-sile dedi. Sonra üzünü pillekende sıra ile düzülmüş uşaqlara tutdu.-Uşaqlar, qayıdın sinfe. Hamınızın bele yığımağınızın Eliye xeyri yoxdur. İsmayılla Yusif qalsın, qalanları sinfe. Sevinc, sen de Ayanı bufete apar.
Sevinc yaxınlaşıb Ayana sarıldı. Onu sakitleşdirmek üçün saçlarını sığallaya-sığallaya qulağına nese pıçıldadı. Onlar addım-addım aralansalar da Ayanın gözü arxada-Elide idi. Onun bu hala düşmesinde özünü günahlandırırdı. Onlar dehlize burulurdular ki, qabaqda tibb bacısı Sahile, arxada Zamanın telesik addımlarla onlara teref geldiklerini gördüler. Ayan onları görüb geri qayıtmaq istese de Sevinc icaze vermeyib onu qolundan dartdı ve

<< 1 ... 414 415 [416] 417 418 ... 558 >>