deyesen biraz ağlamışdı.
-Üreyin çox tez-tez döyünür, caan. Gel, tibb bacısı burada iken seni de gösterek.
-Yox, lazım deyil. Elini ele görüb biraz heyecanlandım. İndi keçer.
Ona göre narhat olsa da İsmayıl heç ne olmamış kimi soyuqqanlılıqla ve onlara teref baxmadan yanlarından ötüb sinfe doğru addımladı. O, Elinin portfelini alıb geri qayıdanda artıq sinif yoldaşları sinfe qayıdırdılar. Lakin aralarında Seville Züleyxa yox idi. Bu İsmayılın biraz evvelki narahatlığını biraz da artırdı. Pillekenleri enib birinci mertebeye çatanda artıq Eli ayaq üstde başını divara dayamış şekilde özünü divara söykemişdi. Yusif ise elleri belinde o teref-bu terefe boylanırdı. Portfeli Yusife uzadan İsmayıl:
-O biriler hanı?-deye soruşdu.
-Medsestra getdi, Xatire müellime de Mirvari müellimeden icaze almağa getdi.
İsmayıl eslinde fikrinde Sevilgili tutmuşdu, amma cavabla qane olmuş kimi başını yelledi.
-Necesen?-deye Eliye baxdı.
-Pis deyilem.-Eli yüngülce başını terpetdi.
-Pis deyilem, nedir? Bomba kimisen.-deye İsmayıl güle-güle elini onun çiynine qoydu. Sonra Yusife baxıb-Kimi gözleyirsiniz? Gedin de.-deye soruşdu.
-Dedim axı Xatire müellime sinif rehberinden icaze almağa gedib.
-Nedir, bu veziyyetde de icaze vermez?
-Eşi, niye vermir? Prosto Xatire müellime dedi ki gözleyin. Getsek, hörmetsizlik olar.
-Hmm,-deye İsmayıl yene narahat şekilde etrafa boylandı. Onun narahatlığını duyan Yusif:
-Qızlar da bufetdedirler.-deye dillendi.
Onun ne demek istediyini başa düşen İsmayıl özünü heç o yerlere qoymadı. Bu vaxt Xatire müellime dehlizin o biri başında göründü. Onu gören Yusifgil de ayaqlanıb ona teref getmeye başladılar. Xatire müellime yaxınlaşa-yaxınlaşa:
-Mirvari müellime icaze verdi, gede bilersiniz.-dedi. Sonra Eliye baxdı-Şükür Allaha indi biraz yaxşısan. Get eve, biraz yat dincel.
Eli başını yelledi. Yusif sağollaşaraq Eli ile birlikde oradan uzaqlaşdı. Xatire müellime üzünü İsmayıla tutdu.
-Sen de get, bir zehmet bufetden qızları çağır. Zengden çox

<< 1 ... 416 417 [418] 419 420 ... 558 >>