Ayan bu vaxt gözlerini pencereye dikmişdi.
-Ayan, bayaq ne olmuşdu?
Gözlerini penecereden çekse de xalası qızının ne soruşduğunu (guya) başa düşmeyen Ayan:
-Ne vaxt?-deye soruşdu.
-Elinin halı niye pisleşmişdi? Sen niye mene göre oldu deyirdin?
Ayan yeinden doluxsandı, dodaqları titredi:
-Mm...mmen, men onun üstüne çox getdim. Niye bele eleyirsen, niye menden qaçırsan, deye onu sıxışdırdım. Sonra...birden-bire onun halı pisleşdi. Kaş bele elemeye idim.
-İndi onu başa düşürsen?
Xalası qızının bu sualını heqiqeten başa düşmeyen Ayan teeccüble:
-Başa düşmedim,deye qaşlarını çatdı,-neyi deyirsen?
-Bax, deyirsen ki, men onun üstüne qışqırdım, onu incitdim deye o bu hala düşdü. Onun halının pisleşmeyinde özünü günahkar sayırsan, vicdan ezabı çekirsen. Eli indi senden de betet veziyyetdedir. Çünki o seni itirmek tehlüksei ile qarşı-qarşıya qalıb, o seni burada al-qan içinde görüb ve bunlarda da özünü günahkar bilir. Ona göre de seninle üzleşmeye, danışmağa, gözünün içine baxmağa utanır.
-Menim başıma gelenlerde tekce o günahkardır? Bes Yusif, sevinc, Asya? Onlar menim üzüme nece baxırlar?
-Çünki sen Eliye daha çox acıqlısan. Çünki onun yeri senin üçün başqadır. Düzdür?
Ayan gözlerini partadan çekmeyerek yüngülce gülümseyerek başını yelledi.
-Ona göre de onu başa düşmeye çalış. Ona vaxt ver, üstüne getme.
-Sen olmasan, men neyleyerem?-Ayan elini xalası qızının elinin üstüne qoydu.-Seninle danışanda men o qeder yüngülleşrime ki. Yaxşı ki, varsan, xalam qızı, dostum, müellimem.
-Her şey yaxşı olacaq. Amma indi derse getmek vaxtıdır. Artıq zeng de vurulub,-Xatire müellime ayağa qalxdı,-Qalx, menim de dersim var.
Ayan dodaqlarını büzübü könülsüz şekilde ayağa durdu.
Leylagil bufetin qabağına çatanda Nuray telaşla onlara teref gelmekde idi. O Leylanı ve onun elinde öz test blankını görüb ellerini sinesine sıxaraq:
-Oh, çox şükür,-dedi,-men de bayaqdan sinifde soruşmadığım adam qoymamışam.
-Ne eceb, Tarix testi senin yadından çıxıb sinifde qalıb e? Axır

<< 1 ... 420 421 [422] 423 424 ... 558 >>