sesi idi ve bu da Sevinci sevindirmedi. Üzünü turşudub ayaq saxladı. Ceyran özünü ona yetirib tenginefes halda:
-Salam..gec..gecikirsen deyesen.-deye ona baxdı.
-He.-deye Sevinc eline düşen fürseti deyerlendirdi.
-Men de gecikirem,-qol saatına baxan Ceyran,-bir yerde gedek.-dedi.-Belece onlar beş-altı addım danışmadan getdiler. Lakin Ceyran daha çox susa bilmezdi.-Hmm, bizim ağıllı axır ki, şeytanın qıçını sındırdı, he?
-Ne?-deye Sevinc gözlerini yerden çekib ona baxdı.
-Yusifi deyirem, axır ki sene üreyini açdı. İnan onun yerine men bezmişdim.
-Ceyran,-Sevinc bezgin halda ona baxdı,-seni bura o gönderib?
-Yox desem inanmayacaqsan, amma heqiqeten de o göndermeyib. Men özün uzaqdan seni görüb yaxınlaşdım. Sevinc,mence ona bir şans versen, peşman olmazsan.
Sevinc duruxub maraq ve kinaye ile ona baxdı.
-Sen nece qızsan? O senin hislerinle oynayıb, seni o biri qızlar kimi fırladıb, sen ise heç ne olmamış kimi gelib mene...
Özünü saxlaya bilmeyen Ceyran elini-eline vurub gülmeye başladı.
-Can ay Sevinc, senin hele de çox şeyden xeberin yoxdur.-sonra ciddileşmeye başladı.-Biz Yusifle sevgili deyildik ki. Men onu sevmemişem, o da meni. Çünki onun üreyinde sen var idin, sense başqasını sevirdin. Caviddir, nedir, o rus oğlanı. Hamısı bir oyun idi.
-Nece yeni oyun idi,-teeccübden Sevincin gözleri iri açılmışdı,-bes o senin üçün qrupunu deyişmemişdi? Mene ele demişdi.
-Menim üçün, yoxsa senin üçün? Sen hazırlıqdan gec çıxırsan deye menim olduğum qrupa keçdi. O vaxta qeder biz bir-birimizi tanımırdıq.
-Yox,-deye Sevinc inanmaq istemediyini bildirmek üçün başını buladı,-seniYusif öyredib gönderib.
-Ay Yusif, Yusif. O qeder oyun oynamısan, yalan danışmısan ki heç kim sene inanmır. Sevinc, seni qınamıram, herden men de ona inanmaqda çetinlik çekirem, amma elimi vucdanımın üstüne qoyub rahat şekilde deye bilerem ki, Yusif seni heqiqeten de sevir. Men onu tanıyandan günden o ancaq senden danışır, ele gözleri de. Ve men Yusifi yeddi aydır tanıyıram. Bir oğlanın

<< 1 ... 424 425 [426] 427 428 ... 558 >>