başını çarpayısının başlığına dirediyi yastığa söykemiş, elini sinesinde yumruq şeklinde tutaraq gözlerini yummuşdu. Üreyi ovcunun içinde atırdı, “üreyi”orada idi, ovcunun içinde. Yanağı boyu süzülen damcıları silerek gözlerini açdı. Birden gözü güzgü masasının üstündeki telefon qutusuna sataşdı. Qutuya ele nifretle baxdı ki, qutunun dili olsaydı, “Mene niye ele baxırsan?” deye soruşardı. Çünki içinde mobil telefon olan bu qutunu ona Xelil hediyye etmişdi. Sevilin ad günü, sevgililer günü ve 8 mart onun esgerlik vaxtına düşdüyünden o da bunların evezini çıxaraq ona bele bir surpriz elemek istemişdi. Sevilin ise imkanı olsaydı qutunu onun başına çırpardı. İmkanı olsaydı...İmkanı olsaydı o heç Xelille nişanlanmaq mecburiyyetinde de qalmazdı. Bu vaxt otağın qapısı asta-asta aralandı. Bacısını gören Sevil gözlerini qutudan çekib bayaqkıtek yumaraq başını yastığa söykedi.
-Guya yatıb da,-deyeSevda içeri girib qapını örtdü,-meni gören kimi gözlerini yumdu.-sonra masanın üstündeki qutunun hele de açılmadığını görüb-Bıy, telefonu niye açmamısan?-deye masaya yaxınlaşdı.
-Bele maraqlıdır, özün aç.
Sevilin sesindeki titreklik bacısının diqqetinden yayınmadı. Ele sinesinde yumruqladığı eli de:
-Ne olub, üreyin ağrıyır?-deye telaşla onun yanında oturdu,-elini niye sinene qoymusan?-deyib onun elini sinesinden çekdi. Bu vaxt Sevil gözlerini açmadan elini oradan aralayıb derinden ah çekdi. En deyerli hediyyesini, İsmayıldan qalan yegane yadigarı ovcunda o qeder möhkem sıxmışdı ki, izi qalmışdı. Sevda heyret içinde idi. ağzını açıb nese demek isteyirdi ki, Sevil ondan qabaq terpenib gözlerini açıb titrek sesle:
-Sevda, toya bir ay qalıb e,-deye ona baxdı,-men neyleyecem?
-Neylemek isteyirsen?
-Ölmek.
-Sevil, besdir.
-Besdir, nedir, emn tesevvür elemirem e, men özümü Xelilin yanında tesevvür elemirem. men ölmek isteyirem, özü de tez bir zamanda. Xelilin olmaqdansa ölüb qara torpağa qarışmağı üstün tutaram.
-Bacı qurban, niye üsyan eleyirsen, günahdır axı. O senin

<< 1 ... 427 428 [429] 430 431 ... 558 >>