asandır? Men dost qala bilmeyimiz, seni itirmemek üçün elimden geleni eledim, amma bacarmadım. Her şeyi ele dolaşığa saldım ki, ne ireli yol var, ne de geri.-araya çöken sükutda özünü ele alıb sakitleşen yusif daha asta ses tonu ile.-Neyleyim ki, üreyime söz keçire bilmirem? Seni sevdiyim gerçekliyini de heç ne ile deyişe bilmirem.-dedi.
Araya yene sükut çökdü. Sevinc gözlerini yere dikdi “Belke...belke o düz deyir?. Belke ona inanım ve her çeyi vaxt buraxım? Axı men de onu sevirem.” deye ağlından bir fikir keçdi. Amma sonra “Yox, Sevinc, bele tez teslim olma, bu Yusifdir.”deye tez de özünü tekzib eledi.
-Yene alınmadı, he? Yene inandıra bilmedim, seni.-Yusif meyus şekilde dillendi.-Bağışla, sene layiq dost ola bilmedim.-bunu deyen Yusif bir neçe saniye onun reaksiyasını gözleyib yavaş-yavaş ondan uzaqlaşmağa başladı.
Yene alınmamışdı. Ve Yusifin xarakteri, Sevincin de qorxusu deyişmedikce de alınmayacaqdı.
Mektebde ise ilk dersin başlamağına deqiqeler vardı. Sinif yoldaşları Mehdini sinfe giren görcek gülüşmeye, ona sataşmağa başladılar.
-Aye, sen niye geldin, getmişken finalı da yola vererdin de.
-Bu defe pis sındın, Mixaylo, bizimkiler bu axşam oxuyacaqlar.
Mehdi ise özünü sındırmamağa, onlara fikir vermemeye çalışaraq gelib yerinde oturdu. Onun laqeydliyini gören Ramazan arxadan ona teref eyilib:
-Yadından çıxarma ha, Mixaylo, merci uduzmusan.-dedi.
-Pah,-deye Mehdi kinaye ile başını arxaya dönderib kinaye ile ona baxdı,-men seninle merce girdiyimi xatırlamıram.
-Cığallıq eleme, ele özün girmişdin.
Onlar belece mübahise eleyirdiler ki, Eli sinfe girdi. Oğlanlar onu görcek ciddileşib ayaqlandılar. Kenan yaxınlaşıb onun qolundan tutdu.
-Narahat olma e Kenan, geze bilirem. herhalda evden bura geze-geze gelmişem.-Eli onu bele görüb yüngülce gülümsedi.
-Yox, çox şükür, bu gün yaxşısan.-Ramazan dillendi.
-Hekime getdin, ne dedi?-deye İsmayıl soruşdu.
-He, eşi hekimler ne deyir? Onlar üçün xeste olsun, derman yazıb gönderdiler.
Eli yerine oturdu.

<< 1 ... 430 431 [432] 433 434 ... 558 >>