kim aranı qatmışdı, bilmirdi. Nehayet qeza ile de olsa Leylaya üreyini aça bilmişdi, amma onu itirmişdi. Bilirdi ki, Leyla bir de onun üzüne baxmayacaq.
İdman dersi başlasa da Kenanla Eleddin derse girmemiş, Leyla ise geyinme-soyunma oyağından çıxmamışdı. Veziyyetden xeberdar olan Mehdi ise Kenanı yuxarı göndermeyine peşman olmuşdu. Birteher Leylanın ağzından söz alan refiqeleri ise Zerife ile Kenanın hereketlerine ne qeder esebleşmişdilerse, Eleddinin damdan düşme sevgi etirafına bir o qeder teeccüblenmişdiler.
Növbeti teneffüs. Sinif idman dersinden qayıdırdı. Leyla esebi ve kederli şekilde gözlerini partasına dikmişdi. Bu vaxt Eleddin sinfe girdi, qaçaraq nezerlerle Leylaya baxıb köks ötürdü. Ağır addımlarla partasına yaxınlaşıb portfelini oturacağına qoymuşdu ki, Leyla qezeb dolu baxışlarla onu süzüb ayağa qalxdı, çantası ile kitab-defterini de götürüb aralanmaq isteyirdi ki, Eleddin:
-Hara gedirsen?-onu bele görüb soruşdu.
-Burada oturmaq istemirem.-Leyla onun üzüne baxmadan soyuq şekilde dedi.
Onun ne demek istediyini başa düşen Eleddin köks ötürerek:
-Sen otur, sinifkomsan,-dedi,-arxaya men keçerem.
Leyla heç ne demeden yerine oturdu.Eleddin portfelini de götürerek arxaya-Yusfile Sevincin arxasındakı boş partaya keçdi. Onu bele gören oölanlar bir-birilerine göz-qaş elediler.
-Çıraq, ne olub, niye bura keçdin?-Yusif arxaya dönüb maraqla soruşdu.
-Dalaşmısınız?-bu vaxt onun yanında peyda olan Mehdi de teecüble soruşdu.
-Ne olar, heç ne soruşmayın da menden. Danışası halda deyilem.
Qabaqda ise refiqeleri Leylanın üstüne düşmüşdüler. Nuray qaşlarını çataraq:
-Leyla, o yazığı niye arxaya gönderdin?-deye soruşdu.
-Yazıq ilan vursun onu. Araqatandır o.
-Leyloş, bağışla amma sen bu defe lap ağ eledin. Haradan bilirsen ki, o deyib?
-Günay, men Nurayla danışanda söhbetin üstüne o çıxmışdı. Bir de ki, sirrimi ancaq o bilirdi.
-Belke ele men demişem Leyloş, ola bilmez?-Nuray reaksiyasını öyrenmek üçün maraqla ona baxdı.
-Yox Nuruş, bayaq da dedim. Men

<< 1 ... 435 436 [437] 438 439 ... 558 >>