qeder gözü arxada qaldı. Eledddin ise narazı baxışlarla ona baxır ve başını bulayırdı. Hele çox şeyden xebersiz olan Kenan arabir nezerlerini Leylaya yetirir, Zerife haqqında dediklleri üçün onu bağışlaya bilmirdi. Lakin onu bunlardan daha çox narahat eden ve maraqlandıran başqa bir şey idi. Dersboyu özlüyünde götür-qoy eden Kenan hem sualına cavab tapmaq, hem de Eleddinden üzrxahlıq elemek üçün onun yanına getdi. Bu vaxt Eleddin elinde qelem fikirli-fikirli qarşısındakı defterde nese yazıb-pozurdu. Kenan asta-asta yaxınlaşıb her iki elile onun çiyinlerinden tutdu. Lakin defterde gördüyü yazılar onu teeccüblendirdi.
-Musayev? O kimdir?-deye eyni teeccüble qaşlarını çatdı.
Birden-bire Kenanın başının üstünde peyda olmasına diksinen Eleddin:
-Bismillah! Sen haradan çıxdın?-deye tez-telesik defteri örtdü.
-Kinderden,-gülerek elini onun çiynine vuran Kenan sonra ciddileşib-Bu işlerin axırı hara gedecek, ay çıraq?-deyib ah çekerek onun yanında oturdu.
-Niye biler-bilmez Leylanın üstüne düşmüsen?-Eleddin sual dolu baxışlarla ona baxdı.
-Biler-bilmez? Zerifenin başı xarabdır, gelib Leylanı şerlesin? Qulağına özü haqqında, qardaşı haqqında pis sözler çatmasa, onun Leyla ile ne işi var? Yox qardaşı narkomandır, yox özü yaxşı qız deyil, Kenanı yoldan çıxarır...Hele men senin xetirne ona heç ne demedim.
-Sağol, xetrin eziz olsun.-Eleddin kinaye ile gülümsündü.-Men çatmasaydım, öldürecekdin e qızı. Halbuki bilmediyin çox şey var.
-Ay ölenlerine rehmet, men de senden ele bunu soruşacaqdım.-Kenan gözlerini qıyaraq nese xatırlamıştek yeniden dillendi.-Amma mene kişi kimi söz ver ki, düzünü deyeceksen. Leylanın mene qarşı olan münasibetinden xeberin var idi?
Eleddin duruxdu. Sonra narahat şekilde yerinde vurnuxaraq:
-Sene kim deyibse yalan deyib.-dedi.-Ele bir şey yoxdur.
-Men senden ele bir şeyin olub-olmadığını soruşmuram, xeberin varmı, onu soruşuram.
Eledin dine bilmeyib gözlerini qarşısındakı deftere dikdi. Kenan ise emin şekilde:
-Bilirdin ve buna göre de ona

<< 1 ... 437 438 [439] 440 441 ... 558 >>