Eleddin buna biraz rahatlaşsa da, neyin nece hell olunduğunu bilmediyi üçün narahatlığı tam keçmemişdi. Kenan ise yerine oturdu. Üzünü yene öz aralarında pıçıldaşan Qemerle Günele tutdu.
-Qızlar, indi kimin evini tikirsiniz?-deye yarıciddi, yarızarafatla soruşdu.
-Biz ne vaxt kiminse evini tikmişik?-Günel üzünü turşudaraq ona baxdı.
-Hmm, düz deyirsen.-dodağının altında mızıldanan Kenan sonra ciddileşib.-Zarafat eleyirem,-dedi,-dersden çıxanda meni gözleyin, sizinle işim var.
-Ne iş?-qızlar duruxaraq bir-birilerine baxdılar.
-Ne iş olduğunu bilmek isteyirsinizse meni gözleyin.
Qızlar yaxşı deseler de üzlerinde narahatlıq ifadesi qalmaqda idi. Çox keçmedi ki, müellim de geldi ve ders başladı. Dersboyu ne edeceyeni ölçüb-biçen Kenan ders biter-bitmez özünü Mehdinin yanına yetirib qulağına nese pçıldadı. Mehdi telesik sinifen çıxdı. Sonra Eleddine yaxınlaşan Kenan onun da qulağına nese pıçıldadı. Bayaqdan qaşlarının düyünü alnında iz açan Eleddinin üzüne işıq geldi, Rengi açıldı. Gülümseyerek elini onun çiynine vuran Kenan dönüb öz yerine baxanda Qemerle Günelin sinifden çıxmaq istediklerini görüb tez onlara teref addımladı.
-Qızlar, hara gedirsiniz? Dedim axı meni gözleyin.
-İşimiz var, tez getmeliyik.-deye Günel narahat şekilde dillendi.
-Ele menim de sizinle işim var. Aydan-ilden bir namaz sizden bir şey xahiş eleyirem, siz de aradan çıxırsınız. Xahiş eleyirem, qayıdın yerinize.
Qızlar bir-birilerine deye-deye yerlerine qayıtmağa başladılar. Kenan elleri cibinde geze-geze öz yerine geldi. bu vaxt ekizler Leyladan:
-Leyloş, seni de gözleyek?-deye soruşurdular.
-Yox,-deye Kenan Leyladan celd terpenerek onun yerine cavab verdi. Hem Leyla, hem de qızlar dönüb teeccüble ona baxdı. Kenan ise üz ifadesini deyişmeden,-gözlemeyin,-dedi,-menim onunlar işim var.
-Gözleyin qızlar.-deye Leyla qaşqabağını salladı.
-Gözlemeyin.
-Menim heç bir işim yoxdur, gözleyin.
-Gözlemeyin.
Bir Leylaya, bir de Kenana baxan ekizler qımışmağa başladılar.
-Belke qepik

<< 1 ... 440 441 [442] 443 444 ... 558 >>