yaxınlaşdığını gören Leyla özünden ixtiyarsız ayağa qalxdı.
-Leyla, bu gün sene dediyim sözler üçün senden döne-döne üzr isteyirem. Zerifeden o sözleri eşidende deli oldum, ele bildim sen doğrudan da bele demisen. Bu güne qeder senden gül qeder de incimemişem. Sen çox yaxşı qızsan. Amma men Zerifeni sevirem.
Birden-bire Kenanın onun qarşısına keçib üzr istemesi ile qanadlanan Leylanın Kenanın sonuncu cümlesi qanadları qırılaraq üzü üstde yere deydi. Qaşları yeniden çatıldı, gözlerini qaçıraraq narahat şekilde etrafa baxdı.Bu cür üzrxahlığın ardından bu cümle sille kimi çırpılmışdı üzüne. Lakin onun bu hakına ondan da çox yanan var idi. Sevdiyinin çaresizliyi ile çaresizliyi iki qat artan eleddin buna göre kimi qınayacağını bilmirdi.
-Men de senden üzr isteyirem, Leyla,-deye bu qısa sükutu Zerife pozdu,-Men sizin sinfin uşaqlarını yaxşı tanımıram. Ona göre de kimin düz, kimin yalan deyeceyini bilmedim. Bağışla.
-Allah bağışlasın, esas odur her şey öz yerini tapdı.-gözlerini yerden qaldırmayan Leylanın sesi titreyirdi.
-Men de hamınızdan üzr isteyirem.-Nigar da dillendi.-Kenan düz deyir, gerek evvel söhbetin eslini öyrenerdim, mene göre alem bir-birine deydi.
-Leyla, mence sen de üzr istemelisen-Kenan Eleddini işare eleyerek astaca dedi.
-Bilirem.-deye hele de onun üzüne baxmayan Leyla dillendi.
Kenan Zerife ve Nigarla birlikde sinifden çıxdı. Leyla birteher özünü toplayıb portfelini de alıb ona teref gelen eleddine baxaraq:
-Bağışla,-dedi,-bilmeden senin günahını aldım. Ağzını da açmağa imkan vermeden üstüne şer atdım. Eslinde bilirem ki, sen çox yaxşı insansan.
-Allah bağışlasın. Men senden incimemişem ki, inciye de bilmerem.-Eleddin gelib onunla üz-üze dayandı.-Bir de seher sene dediklerimm nakleyka şekillerindeki sözler deyildi, onlar menim üreyimden gelen sözler idi. Sen eslinde bunu bilmemeli idin, çünki üreyinde başqası var. amma bil ki, sen de menim üreyimdesen.-Eleddin bunu deyerken nece qızarmışdı, nece esirdi, bunu bir Allah b

<< 1 ... 444 445 [446] 447 448 ... 558 >>