Dilaregil onun cesedinin yanında tapıblar.-deye Ümid hekim xalatının cibinden çıxardığı yarıbükülü kağızı ona uzatdı,-sene yazıb.
Gözleri berelmiş şekilde heyecanla bir Ümide, bir de elindeki kağıza baxan Nigar müellime elleri ese-ese ondan alıb ele ese-ese de qatını açdı. Orada bunlar yazılmışdı.
“Bilirem ki hamıvız mene nifret edirsiz. Hamıvızın mennen zehlesi gedir. Çünkü men çox pis insanam. Sizde günah görmürem, çünkü men de atam nifret eliyirem.o menim anamın heyatını mehv eliyib, sonra menim. Vehşilik neticesinde dünyaya gelen bir insan, ele vehçi kimi yaşayıb ele de ölmeli idi.Amma daha çox heyatıvızı korluya bilmerem. buna ne hakqım var, ne devaxdım. Uje bu ağrılara da döze bilmirem. Men cehennemliy adamam,ama cehennem ezabını bu dünyada çekirem.İndide bir elimde ruçka, birinde şirpist yazıram. Uje döze bilmirem.onsuz da bes qede günah yığmışam boynuma. Nigar heyif ki gec geldin heyatıma çox heyif. Bilki meni de üreyim var ve seni görennen sonra otuz ilde birinci defe üreyimin döyündüyünü his eledim. Amma sen çox gejikdin. Sen meni qarannıx, çirkap dolu dünyama işıx saldın, mense senin tertemiz dünyana leke ola bilmerem.Bağışda meni, axırıncı defe seni çox pis qorxuddum. Çünkü menim kimi pis adamların sonun bele olur. yeqin evelleri de eyni olur, hamısının atası...Birde Kenan var idi, Kenan. Zerifenin arxasınca düşen oğlan. Ona de ki daha Qadir yoxdur. Bacımı qoruya bilecekse, qorusun, bilmeyecekse ona yaxınlaşmasın. Anama, bacıma, bir de qardaşıma de ki meni bağışdasınnar...”
Nigar müellimenin özünden ixtiyarsız gözünden süzülen yaşlar kağızda daireler emele getirir, herfler bir-birine qarışırdı. O başını qaldırıb sual ve keder dolu baxışlarla Ümide baxdı.
-Niye axı, o n iye bele eledi?
-Orada yazmayıb?
-Men ona kömek eleyecekdim, o niye bele eledi? Men indi onun ailesinin üzüne nece baxacam?
-Nigar, özünü ele al, biraz,-Dilare ona teref eyilib elinden tutdu,-sen psixoloqsan, özünü toplamağ bacarmalısan.
-Deyilem, psixoloq insanlara kömek edir,

<< 1 ... 446 447 [448] 449 450 ... 558 >>