onu qolundan tutaraq qaldırmağa başladı.-Dur ayağa!
Eli onu görmeyine evvel teeccüblense de sonra özünü ele alaraq sakitliyini pozmadan el ağacına söykenib ayağa qalxdı. Ne de olsa bu defe mübarizeye 1:0 qalib başlamışdı. Dilşad hekim darta-darta onu çöle çıxardı. Qebahet bir iş görmüştek Elinin üstüne düşdü.-Senin menim qızımın yanında ne işin var? Onun yanına keçmeye sene kim icaze verib?!
-Men,-deye bu vaxt onlardan bir-iki addım aralıda ellerini qoynunda çarpazlamış Südabe hekim arxayın şekilde dilendi.
-Sen?-Dilşad hekim qezeble ona baxdı.-Dayan, dayan, seninle sonra danışacam.-deye onu hedeledi de.
-He, he, mütleq. Otağımdayam, gelersen.-Südabe hekim kinaye ile gülümsünüb otağına girdi.
-Seninleyem! Qızımın yanında ne işin var idi?-Dilşad hekim Elini qolundan tutub silkeledi.
-Onu görmeye gelmişem-Eli sakitliyini pozmamağa çalışırdı.
-Sayenizde.
-Ade, ne sayenizde-mayenizde? Bu ne danışıqdır, menimle danışırsan? Ele eleme ki...
-Ne?!-Eli sanki bunu gözleyirmiş kimi kinaye dolu maraqla ona baxdı.-Bu defe ne ile qorxudacaqsınız meni? Anamın üstüne oğurluq atıb işden atdırmaqla? Deyesen tersine oldu axı. Anam hele de burada işleyir, sizi ise oğurluq üstünde işden atıblar.
-Kaş ele o vaxt seni qorxutmaqla qalmazdım, ele dediyim kimi de ananı işden atdırardım ki senin de dilin bu gün bele uzanmazdı.
-Dilşad hekim,-Eli ses tonunu ve biraz qaldırıraq amirane terzde onun gözünün içine baxdı,-gördünüz ki Allah adamın üreyine göre verir. Amma sizin üreyinizin cezasını qızınız çekmemeli idi. Men o vaxt anama göre Ayandan el çekmeli oldum, o hetat mene nifret de eledi. Amma siz buna göre sevinmeyin. Çünki onun mene nifret elemeyinin sebebkarı sizsiniz. Mence siz qorxun. O mene bele nifret eledise anasının onun arxasınca gördüyü işleri eşidende size nece nifret eleyecek bir düşünün.
-Özüne bu qeder arxayın olma. Ele bilirsen Ayan sene inanacaq?
-Demedim ki mene inanacaq.-Eli bayaqdan Dilşad hekimle mübahise zamanı sağ terefden gelen ayaq seslerini eşitmiş ve

<< 1 ... 538 539 [540] 541 542 ... 558 >>