Anar-Qızın intahar edəcəyini zənn edib yavaşca arxadan ona yaxılaşmışdım.Onu ağuşuma alıb balkonun kənarına çəkmişdim, Lakin tarazlığımı qoruya bilməyib üstünə yıxılmışdım. Təəccüb dolu baxışlarla mənə baxırdı. Onun gözlərində sözlə ifadə edə bilmədiyim nəsə var idi.İlk dəfədir ki, qəhvəyi gözlər məni özünə valeh edirdi. Ürkək ceyran kimi sual dolu baxışlarla mənə baxsada onun gözlərində qeyb olub özümü itirmişdim. O gözlərdə həm ümid,həm də hüzün gizlənirdi sanki. .
Ayan-Bir anda yaşadığım olayın şoku və oğlanın üstümdə mənə heyran-heyran baxması məni təəccübləndirmişdi. Kim idi o? Niyə məni qucaqlayaraq yerə yıxmışdı? Bu suallar içində qərq olmuşkən birdən özümü toparlayıb onu üstümdən itələmişdim.
Ayan"Hey dəli olmusan? nə etdiyini sanırsan? "
Anar bir an özünü itirsədə tez dili topuq vura-vura cavab verir ""Buda mənim yaxşılığım. Gənc yaşında hansısa axmaq səbəbə görə intahar edəcəkdin. Həyatını qurtardım, təşəkkür etməlisən.
Ayan" Nə intahar? başın xarab olub? sən nədən danışırsan? Mən bura hava almaq üçün çıxmışdım "
Anar "Hava almağa başqa yer yox idi xanım "çoxbilmiş "?"
Ayan"Şeyy. .Sənə nə? İstəsəm lap çıxıb damda hava alaram "
Anar"Harda dəli var gəlib məni tapır. Anar lazım idi bu sənə? "
Ayan "Ağzını topla, dəli sənsən! "
Anar "Nə isə, yaxşılıq etmək istədik borclu çıxdıq. Səninlə uğraşacaq vaxtım yoxdu balaca ifritə"
Ayan "nə dedin sən? ?deyərək Anarın həssas yerinə təpiklə zərbə endirir.
Anar"axx" deyərək ufuldamış, Ayan isə üzünə qondurduğu qələbə sevinciylə onu izləyib gülümsəyirdi.
Ayan-Uşaqlıqda məhləmizdə oğlanlarla dostluq edirdim,onlar mənə çox mahir təpik və yumruq atmağı öyrətmişdilər. İndidə öyrəndiklərim vasitəsi ilə bu həddini bilməzə gününü göstərmişdim "
Anar "dayan sən "deyib Ayanın üstünə gedir, Ayan isə qorxudan arxa-arxaya getməyə çalışırdı. Ayan arxasını görmədiyi üçün bir addım daha atsa balkondan aşağı düşəcəkdi.Qızcığaz arxasının balkonun dirəyinə söykəndiyinin fərqinə varanda "ayy"deyərək az qala beli üstə binadan