canavarın
xoşuna gəldi. Çünki
canavar
qurbağanın gözlərinə
aşiq
imiş. Adamı sərbəst
buraxdı
və suyun yolunu açdı.
Həmin
adamı kralın yanına
apardılar
və özü ağırlığı qədər
ona qızıl
verdilər.
Adam yola düzəldi və
nəhayət, evinə çatdı.
Pəcərədən içəri baxdı.
Gördü
ki, arvadı bir gənclə diz-
dizə
oturub. Dərhal qılıncını
çəkdi
və içəri girərkən üçüncü
nəsihət yadına düşdü:
"Heç
bir iş üçün tələsmə".
Qılıncını
qınına qoydu və içəri
girdi.
Xoş-beşdən sonra
arvadından gəncin kim
olduğunu soruşdu.
Qadın da:
"Sən getdiyin zaman
mən
hamiləydim və bir
oğlumuz
oldu. Bu gənc sənin
oğlundur" -