Uzun illər öncə çox
uzaqlarda
bir şəxs vardı. Bu adam
işləmək məqsədilə çox
uzaqlara getmişdi. İllərlə
işlədikdən sonra
məmləkətinə qayıtmaq
zamanı gəlmişdi. Bu iş
müddətində cəmi 3000
axça
yığır və evinin yolunu
tutur.
Yolu böyük bir şəhərdən
keçdi. Yolda gedərkən
birinin
"Bir nəsihət min axça,
bir
nəsihət min axça" - deyə
qışqırdığını eşitdi.
Həmin
şəxs düşündü: “Bir
nəsihəti
min axçaya satırlar,
mənsə
illərlə işlədim və yalnız
3000
axça yığdım”. Maraq ona
güc
gəldi. Dayana bilməyib
min
axça verərək nəsihəti
aldı.
Nəsihətdə "Bəxtinə nə
yazılıbsa, o da olar"
yazılmışdı. O, yoluna
davam
etdi...
İrəlidə başqa bir adam
"Bir
nəsihət min axça" - deyə
qışqırırdı. Yenə özünü
saxlaya bilmədi və min
axça
verib ikinci nəsihəti də
aldı.
İkinci nəsihət belə idi:
"Könül
kimi sevsə, gözəl odur".
Qalan min axçası ilə
yoluna
davam etdi. Şəhərin
çıxışında
yenə bir adam bir
nəsihəti
min axçaya satırdə.
Həmin
adam bir puluna baxdı,
bir də
nəsihəti satan şəxsə.
Dözə
bilməyib qalan son
puluyla
da o nəsihəti aldı. Son
nəsihətdə deyilirdi: "Heç
bir
iş üçün tələsmə". Pulsuz
yoluna davam etdi.
Şəhərin çıxışında
insanlar
yığışmışdı. Onlar təlaş
içindəydi. Adam onlara
yaxınlaşdı və bir
nəfərdən nə
baş verdiyini soruşdu.
Həmin
adam cavabında dedi:
“Burada şəhərin bütün
su
ehtiyacını qarşılayan bir
quyu var, amma
quyunun
içində də canavar var.
Canavar suyun qabağını
kəsib. Aşağıya kim
endisə,
heç biri çıxa bilmədi.
İndi hər
kəs aşağı enməyə
qorxur".
Adam düşündü və ilk
aldığı
nəsihət ağlına gəldi:
"Bəxtinə
nə yazılıbsa, o da olar".
Aşağı
enməyə qərar verdi.
Enərkən
canavar dərhal onu
tutdu və
dedi: "Bura gələnlərin
hamısına bir sual
verdim,
bilmədilər. Əgər bilsən,
səni
buraxaram. Bir dizinə
sarışın
və dünya gözəli bir
qadın,
digər dizinə də qurbağa
qoysam, de görək hansı
gözəldir?". Adamın
ağılına
ikinci nəsihət gəldi və
"Könül
kimi sevsə, gözəl odur" -
dedi. Bu cavab