Bir gün mələk ilə şeytan qarşı-
qarşıya gəlmişlər...
İkisi də bir-birinin gözlərinə
baxıb gözlərindəki ifadəni
oxumağa çalışırmış...
Mələk şeytanın ürəyində qəti bir
fəsadlıq olduğunu, şeytan isə
mələyin ürəyinin nə qədər təmiz
olduğunu bilirmiş....
O sırada çox gözəl bir musiqi
çalınmağa başlamış...
Şeytan əllərini mələyə doğru
uzatmış və "mənimlə rəqs
edərsənmi" demiş...
Mələk bunu eşidincə birdən
çaşmış və o anda birdən əlini
şeytana uzatmış və rəqs etməyə
başlamışlar...
Səslənən musiqi o qədər
gözelmişki ikisi də birdən
romantik saatlara məhkum
olmuşlar və mələk birdən
şeytanın içindəki pislikləri
unutmuş...
Şeytan rəqs zamanında mələyə
dönmüş və "səni sevirəm bəs
sən?" demiş...
Mələk bir daha təəccüblənmiş...
Dayanmış və düşünmüş bir an..."
Şeytan nə səbəbə mənə belə bir
şey desin ki...
Amma olsun yenə də mən də ona
gerçək olmasa belə bir cavab
verim" demiş ürəyindən...
Və mələk də şeytana dönmüş
"mən də səni sevirəm" demiş...
BAX O GÜN YER ÜZÜNDƏ
DÜRÜSTLÜYÜN ROMANTİZMƏ
BOYUN BÜKDÜYÜ İLK AN
OLMUŞ...MƏLƏYİN TƏK GÜNAHI
ŞEYTANA AŞİQ OLMAQMIŞ..