marşrutun
qapısından içəri salır, ya da taksi ilə gedirdilər.
Bircə Sevil gedə bilməmişdi. O ya ağzınadək dolu
olan marşruta minə bilməmiş, ya da gələn
marşrut saxlamadan keçmişdi. Bu hal artıq
Ismayılı da narahat eləyirdi. O isti maşınında
oturarkən Sevil çöldə, yağışın altında islanırdı.
Maşını işə salıb ona tərəf getmək istəyirdi ki elə
bu an dayanacaqda bir avtobus dayandı. Sevil
sevincək ona yaxınlaşsa da oradakı qadınlar və
kişi daha cəld tərpənib özlərini irəli verdilər.
Sevil isə yenə də sözün əsl mənasında suyu
süzülə-süzülə geri qayıtdı.
-Ay insafsızlar, ay insafsızlar!-deyə əsəbindən
əlini sükana vuran Ismayıl nəhayət ki bu dəfə
qərarlı şəkildə maşını işə salıb dayanacağa
doğru getməyə başladı. Hər hərəkətini, atdığı
hər addımı əvvəlcədən yüz ölçüb bir biçən
Ismayıl bu dəfə də ağlını işə saldı. Sevili
şübhələndirməsin deyə əvvəlcə dayanacağın
yanından ötüb keçdi, sonra isə sonradan
görmüştək maşını geri sürməyə başladı. Sevilin
fikri isə bu vaxt yolda idi. Ismayıl maşından
düşüb qaça-qaça ona yaxınlaşdı-Sevil, çoxdan
buradasan?
Onu qarşısında görmək Sevilin nitqini
qurutmuşdu. Təəccübdən bərələn gözlərlə bir
ona, bir də maşınına baxırdı.
-Iss,..ss...sən...burada...
-Kursa gəlmişdim, Kamranla işim var idi. Sonra
gördüm ki kurs bağlıdır, olan zəng elədim ki
haradasan? Dedi ki işıqlar sönüb, ona görə tez
bağlamışıq. Mən də evə qayıdırdım ki səni
burada gördüm. Gəl, səni evinizə aparım.
-Yox, yox, çox sağol. Marşrut gözləyirəm, indicə
gələcək.-Sevil narazı şəkildə özünü yana çəkib
başını buladı. Onun bu reaksiyası gözlənilən idi.
Ona görə də Ismayıl təkidlə-Bu vaxt, özü də by
havada bütün marşrutlar dolu olur. Gedə
bilməyəcəksən, yolda qalacaqsan, gəl.-deyə
yenidən ona maşını göstərdi.
-Yox dedim də, çox sağol. Birinci dəfədir ki belə
havada yol çıxıram?-yenidən etiraz edən Sevil
bu vaxt dayanacağa yaxınlaşan avtobusu görüb
sevincək-De, gəldi.-deyə ona tərəf getdi. Lakin
bu marşrut da dolu idi və saxlamadan