vurmasından sonra biraz
özünə gəlib hərarəti düşən balaca yata bilmişdi.
Indi də Əsmərlə Xəyal otaqda balacanın
yanında idilər, telefonuna zəng gələn Xatirə isə
çölə çıxmışdı. Bu fürsətdən istifadə eləyən
Əsmər üzünü qaynına tutdu.
-Xəyal, səndən bir şey soruşacam, amma xahiş
eləyirəm, "bilmirəm"demə.
-Nə olub ki?-deyə Xəyal maraqla qaşlarını
çatdı.
-Rafiqin pis işlərlə arası yoxdur?
-Nə pis işlər?-Əsmərin nəyə işarə elədiyini bilsə
də Xəyal özünü hələ ki heç nə anlamamış kimi
aparırdı.
-Keçən dəfə paltarlarını yuyanda Rafiqin
cibindən balaca kloka bükülü bir şey tapdım.
Əvvəl nə olduğunu başa düşmədim, içindən ağ
toz çıxdı, iylədim, beynim dağıldı. O gündən
bəri gözümə yuxu getmir, özündən də soruşa
bilmirəm, mamaya da deyə bilmirəm. Xəyal,
Rafiq pis yoldadır, pis adamlarla oturub durur,
mən çox qorxuram. Neyləyəcəyimi bilmirəm. Nə
olar, demə ki "xəbərim yoxdur".
-Sən gölüsən bu ..., hələ xəbəldal da
eləmişdim.-dodağının altında deyinən Xəyal
üzünü sonra sual dolu baxışlarla ona baxan
Əsmərə tutdu.-Mən onunla danışalam, nalahat
olma.
-Xəyal, yalan deyirsən, sən onunla danışmısan.
Yadına gəlir, axırıncı dəfə bizə gələndə onu
kuxnaya aparıb qapını bağladın. Onda nə
olduğunu başa düşməmişdim, amma iki-üç gün
sonra cibindən o kloku tapanda başa düşdüm ki
buna görədir.
-Yaxşı, daha özün də başa düşmüsənsə,
deyəcəm, hə, bilirəm, qulağıma çatıb. Əvvəl heç
cü yalaşdıla bilmədim. Ona gölə də məktəbdən
bibaşa sizə gəldim. Elə həmin gün onun
hələkətləli, otuluşu, duluşu xoşuma gəlmədi.
Sonla yana çəkib qulaqbulması veldim, amma
deyəsən bu ona təsil eləməyib. Eybi yox, bu dəfə
daha ciddi danışalam.
-Amma qurban olum, Xəyal, mənim bildiyimi,
sənə dediyimi bilməsin.
-Nalahat olma. Xatilə hala getdi?-deyə sonra
söykəndiyi yerdən dikəlib ətrafa baxdı.
-Bayaq telefonuna zəng gəldi, çıxdı.
-Baxım gölüm, zəng eləyən kim idi?-Xəyal
fikirli-fikirli otaqdan çıxdı.
Bu vaxt Xatirə mətbəxdə üzü pəncərəyə
oturmuşdu.
-Anam idi, Gülüşü