yanaqlarını oxşaya-
oxşaya gözlərini yumub alnını alnına söykədi.
Bir müddət ikisi də beləcə, hərəkətsiz qaldı. -Bb...bağışlayın, Xəyal, Xatirə, mən
getməliyəm.-arxadan gələn Əsmərin səsinə
özlərini itirib aralandılar.-Indicə Rafiq
yazmışdı, deyəsən bizim Sadiqin də temperaturu
var.
-Doğludan, dayan səni apalım.-deyə Xəyal
mətbəxdən çıxdı.
-Bu xəstəliklər mövsümidir deyəsən. Uşaqlar da
zəifdirlər deyə tez tuturlar. Gəldiyin üçün çox
sağol, Əsmər. Sənə də əziyyət verdik.
-Nə əziyyəti? Ayıb söhbətdir. Gülüşə görə
qorxma, temperaturu düşüb uje, səhərə heç nəyi
qalmayacaq.
-Inşaallah.
Beləcə Əsmər geyinə-geyinə sağollaşıb Xəyalla
birlikdə çıxdı. Onları yola salan Xatirə isə
astaca otağa keçib şirin yuxuda olan qızının
hərarətini yoxladı. Əsmərin dediyi kimi
qızdırması düşməkdə idi. Sonra qızının yanında
uzanan Xatirə bir müddət onu izlədi. Beləcə nə
vaxt yuxuya getdiyindən özünün də xəbəri
olmadı.
Aradan keçən üç gün Ayanın həyatına
təkrarolunmaz günlər kimi yazılmışdı.
Gözlənilmədən həyatına girən kiçik qonaq
itirdiyi təbəssüm və xoşbəxtliyini illər sonra ona
geri qaytarmışdı. Elə Elay da özünü Ayanla
yaxşı hiss eləyirdi. Hələ ki taleyin ona yazdığı
yazıdan xəbərsiz olan bu körpə yalnız Ayanın
qucağında sakit olur, onun oxşatmalarına gülür,
oynayırdı. Elay Ayanla yanaşı digər ailə
üzvlərinin də əhvalını qaldırmış, problemlərini
unutdurmuşdu. Uşaq evə şənlik gətirər, deyirlər.
Elay da Xəlilovların evinə bir şənlik, xoşbəxtlik
gətirmişdi. Lakin hamısı bu şənliyin sadəcə üç
günlük olduğunu, üç gündən sonra isə uşağın
polis idarəsinə təhvil veriləcəyini bilirdi. Ayanın
xoşbəxtliyi Əliyə də yansımışdı. Danışmağa
başladıqları iki həftəyə yaxından bəri ilk dəfə
idi ki Ayanın səsində gülüş, şuxluq duyurdu.
Elayı soruşmaq, onunla maraqlanmaq bəhanəsilə
indi Əli Ayana fürsət tapdıqca daha çox zəng
eləyir, mesaj yazırdı. Digər tərəfdən də onunla
daha çox vaxt keçirdiyi üçün Ayanı Elaya
qısqanırdı.
İsmayıl çoxdandır həsrətlə