tutuzdurmayıblar ha.-İnci dodağının
altında dilləndi. Sonra,-Qalx, biraz yaralarını
təmizləyək.-deyib dikəlməsi üçün ona kömək
elədi.
-Ay mama, oyy, elə bil başımda sərçələr yallı
gedir. O nə idi ə?-dikələn Mehdi zarıya-zarıya
gözlərini yumub-açırdı.
İnci isə bu müddətdə məşq çantasından salfetlə
spirti çıxarmaqla məşğul idi.
-Bəs mən sənə fikir vermə demədim? Gördün,
nə oldu?
-Yox e, prosto onlar məni hazırlıqsız
yaxaladılar. Bir anlıq əsəbiləşib özünü boş
buraxdım, yoxsa...
-Hə, hə, yoxsa sən onları döyərdin.-İnci kinayə
ilə dodaqlarını büzüb başını yellədi.
Nədir, inanmırsan?-Mehdi inanmadığnı görün
narahat şəkildə ona baxırdı ki,-Ayy, yavaşş!-
üzünə spirtli salfetin dəyməsilə qışqırıb geri
atıdlı.
-İnanıram, niyə inanmıram?-İnci kinayə ilə
gülümsəməyə davam eləyirdi.
-Sənin yanında da biabr oldum. Mən səni
qorumalı ikən, sən məni qorudun.-Mehdi pərt
şəkildə gözlərini yerə dikmişdi.
-Görürsən ki, biz qızlar istəsək, sizdən də güclü
ola bilərik. Sadəcə istəmirik, çünki təbiət sizi
daha güclü yaradıb, amma siz də çox vaxt
bundan pis məqsədləriniz üçün istifadə
eləyirsiniz.-spirtlə salfeti yerinə qoyan İnci
çantasının ağzını bağlayıb onu çiyninə keçirə-
keçirə digər tərəfdən də Mehdini qolundan
tutub qaldırmağa başladı.-Dur, yavaş-yavaş
gedək.
Mehdi bir əlilə yaxındakı divardan tuta-tuta
ayağa qalxmağa başladı. Başı hələ də
gicəlləndiyindən gözlərini yerdən qaldıra
bilmirdi.
-Yaxşısan?-deyə İnci ona sarı əyildi.
-Belə də, yallı hələ də davam eləyir.
-Sənin üçün toy qurtarmayıb deyəsən. Bax,
dayanacağa az qalıb.-İnci onlardan beş-on
metr aralıdakı dayanacağı işarə elədi.-
Divardan tut, yavaş-yavaş gedək.
-Yox, yaxşıyam, narahat olma. Tutmasam da
gedə bilərəm.-birtəhər özünü ələ alan Mehdi
özünü daha da gücsüz, aciz göstərmək istəmədi.
Daha yavaş addımlarla irəliləyib dayanacağa
çatdılar. Çox keçmədi ki, onların gedəcəyi
istiqamətdə xətdə oaln bir marşrut gəldi.
Artıq yarım saatdan sonra İyirmi yanvarda
idilər.