. İncinin etirazına baxmayaraq Mehdi onu
ötürmək üçün onunla birgə düşümüşdü. Gəzə-
gəzə İncigilin binasına çatmışdılar.
-Sən bu halda nahaq bura qədər gəldin, gərək
gedərdin.-İnci hələ də narazılıq eləyirdi.
-Yox, nə olub ki halıma? Kişinin başına iş gələr.
-Nə isə, hələlik.-yüngülcə gülümsəyən İnci
sağollaşıb aralanmaq istədi.
-İnci.-lakin nə oldusa Mehdi onun əlindən
tutaraq saxladı.
İnci geri dönüb çaşqınlıqla bir əlinə, bir də
Mehdiyə baxdı.
-Mehdi, bu nə deməkdir?-Mehdi isə heç nə
demir, boynunu buraraq sevgi dolu baxışlarla
ona baxırdı.-Sənə pis kəllə atıblar deyəsən,
ağlın başından gedib.-bunun qarşılığında tərs-
tərs ona baxan İnci sərt şəkildə əlini çəkib
aralanmaq istəyirdi ki Mehdi:
-Mənim ağlım başımdan çoxdan gedib.-dedi.
-Siz oğlanlar hamınız beləsiniz. Biraz üzünə
güldün, xoş danışdın, elə bilirsiniz ki hə, bu
qızla məzələnmək olar. Özünü yığışdır.
Eşitdin?!-İnci bu dəfə daha sərt idi.
-İnci!-lakin Mehdi əl çəkmək istəmirdi.
-Mehdi!-bu dəfə geri dönən İnci daha yüksək
səs tonu ilə baş barmağını qaldırıb gözlərini
ağartdı. Sonra isə sürətlə ondan aralanmağa
başladı.
Mehdi isə məyus və pərt halda dayandığı yerdə
mıxlanıb qalmışdı. İncinin baxışları bayaq
yediyi kəllədən daha sərt olmuşdu. Sanki dünya
başlna fırlanırdı. Bir müddət şüursuz nəzərlərlə
onun arxasınca baxan Mehdini özündən xəbərsiz
yanağından süzülən bir damcı yaş özünə
gətirdi. Tez yerində vurnuxub gözlərini sildi.
Sonra əks tərəfə çevrilib özü-özü ilə danışmağa
başladı:
-Özü yıxılan, ağlamaz, Mehdi. Sən nə
gözləyirdin? O dəqiqə boynuna atılmağını? Vabşe
sən kimsəm ki o sənə baxsın? Atası universitet
müəllimi, özü idmançı, ölkə çempionu, bacıları
ali təhsilli. Bəs sən kimsən? Adi bir şofer. Bu
aydan-gələn aya sürünə-sürünə çıxan adi bir
şofer.-sonra kinayə ilə öz-zünə gülümsündü.-
Hə Mehdi, deyəsən bu dəfəki kəllə çox möhkəm oldu axı.
Növbəti gün. İsmayıl Emre ilə birlikdə marketdən
çıxıb maşınına doğru gedirdi ki bu vaxt yoldan
ötən tanış