görüb
utandı. Elə düşündü ki İsmayılın ona yazığı
gəlir. Daha heç nə deyə bilməyib başını
komputerlə qatmağa başladı.
-Nə isə, mən səni işindən eləməyim. Gedim
görüm, bunlar haradadırlar?-İsmayıl özünü
yığışdırıb Emre ilə Kamranı axtarmaq bəhnəsilə
oradan uzaqlaşdı. Züleyxaya olan hirsi yolboyu da soyumayan
Coşqun üzündə qəzəb ifadəsi dükana girəndə
Emil içəridə səslənən xarici mahnının sədaları
altında güzgünün qabağında tellərinə sığal
çəkməklə məşğul idi. O, güzgüdən Coşqunun
gəldiyini görüb:
-Nə yaxşı tez gəldin? Mən də elə indi səni
yığacaqdım.-dedi. Lakin Coşqun ona cavab
vermədən gəlib komputerdəki mahnını
söndürdü.-Nə olub, can qardeş? İndi niyə
əsəbisən?
-Əşii, heç nə.-deyə Coşqun narazı şəkildə üzünü
turşudub rəfin arxasındakı stulda oturdu. Sonra
daha diqqətlə Emilə baxıb-Sən hara belə?-deyə
soruşdu
-Bu qız sənin əsəblərinlə yanaşı yaddaşınla da
oynayıb deyəsən? Bəs iki gündür, görüşə
gedəcəm demirəm?
-Həə, o məsələ? Deyirəm axı, içəridə elə bil
odikalon butulkası qırılıb. Özün cəhənnəm,
camaatın ciyərlərinə yazığın gəlmir?
-He, he, he, mən sənin kimi deyiləm e, birinci
görüşə saqqallı gedim.-güzgünün qabağından
çəkilib kinayə ilə ona baxan Emil sonra güzgüdə
son dəfə özünə göz atıb üzünü yenidən Coşquna
tutdu.-Necəyəm, qızın xoşuna gələrəm?
-Pis deyilsən, amma məncə ağlın varsa, bu
görüşə getmə.
-Niyə?
-Niyəsini özün fikirləş də. Qızı heç görməmisən,
xasiyyətini bilmirsən, ailəsini tanımırsan. Sonra
peşman olarsan.
-Düzdür, qızı görməmişəm, amma xasiyyətinə
bələdəm, ailəsindən də az-çox xəbərim var,
səsini də eşitmişəm. Mən bu dəqiqə onunla
evlənməyə getmirəm ki, peşman da olum.
İnanmıram ki pis qız olsun.
-Qızalrın hamısı eynidir, qardaş. İstəyirsən
internetdə tanış ol, istəyirsən sev, istəyirsən
uzaqdan göstərsinlər. Hamısı azad olmaq
istəyir, hamısı səni idarə eləmək istəyir.
-Hmm, fikir eləmə, düzələr.-Coşqun danışdıqca
gözlərini qıyıb fikrə gedən Emil sonra əlini onun
çiyninə vurub dükandan