n çıxmağa tələsdi. Çünki
axırıncı dəfə bu söhbət açılanda qızları
müdafiə elədiyinə görə Coşqun ona hirslənmiş və
mübahisələri düşmüşdü.-Mən qaçdım, daha
mağazanı das sən bağlayarsan da.
-Yaxşı, qaç-qaç.
-Bax, klyentləri də belə qapma ha, dilnin
üstünə biraz qənd qoy.
-Sən deyəsən birinci görüşə gözünün altı
göyərmiş formada getmək istəyirsən ha. Mənim
dəli damarımı oynatma.
-Yaxşı e, yaxşı. Sənin damarın oynamayan gün
Yer üzünə meteorit yağacaq.
-Emil!
-Mən getdim.-deyib Emil gülə-gülə mağazadan
çıxdı. Coşqundan qaçırmış kimi bir xeyli yeyin
addımlarla getdikdən sonra dayandı, hara,
niyə getdiyini xatırladı. Üç aya yaxındır ki
virtual tanıdığı və yarım aydır səsini eşitdiyi
qızla görüşəcəkdi. Bu istər-istəməz onu
həyəcanlandırdı. Görəsən, Asya necə bir qız idi?
Ya doğrudan da özünün də zarafatla dediyi
kimi çox çirkin və kök idisə, ya xasiyyətləri heç
tutmayacaqdısa?-Üzünə lənət, ay Coşqun,
fikirlərimi qarışdırdın.-dönüb narazı şəkildə
dükana sarı baxdı.-Səndən adam nə vaxt xeyir
gəlib ki?-sonra yenidən əks tərəfə çevrilib
dərindən nəfəs alaraq gözlərini yumub açdı.-
Sakit ol, Emil, sakit ol. Yaxşı şeylər fikirləş ki,
yaxşı şeylər də olsun. Nə kök deyil, nə də
eybəcər. Bax, indi bu dəqiqə gözünün qabağında
dayanan qızıdır, xəyalındakıdır.-öz-özünü
müsbətə kökləyib yoluna davan elədi.
Elə Sahil bağında oturub onu gözləyən Asya da
ən az onun qədər həyəcanlı idi. Tikan üstündə
oturmuş kimi yerində vurnuxur, tez-tez narahat
şəkildə metroya tərəf baxırdı. Onu bu qədər
həyəcanlandıran Emilin onu bəyənib-
bəyənməməsindən daha çox artıq iki-üç dəfə
dükanında gördüyü bu qızı təkrar bu gün
görəndə verəcəyi reaksiya idi. Emilin yalanı
sevmədiyini bilirdi, o isə elə ən başda ona yalan
danışmışdı. Bu da münasibətlərin başlamadan
bitməsi demək idi. Bunları düşünə-düşünə
ətrafa boylanırdı ki bağa girən və maraqla
sağa-sola boylanan Emili görüb yerindən dik
atıldı.
-Ayy, gəlir! Mən neyləyəcəm indi? Birdən
əsəbləşsə? Bəlkə gedim?