Dəlisən sən, hara
gedirsən? Onsuz da əynində nə olduğunu bilir.
Belə daha çox diqqət çəkərsən. yaxşısı budur,
sakit olum. Bəlkə heç tanımayacaq?
Asa beləcə özü-özü ilə mübarizə aparırdı ki
əynindəkilərdən onu tanıyan Emil ona
yaxınlaşmağa başladı. Yaxınlaşdıqca da
gözlərini qıyır, maraq və diqqətlə ona baxırdı.
-Salam. Asya?
-Salam. Hə, Asya N-va. Sən də Emilsən. M-il
Xan.
-Ssən, sən mənə tanış gəlirsən axı.-Emil onu
daha diqqətlə süzməyə başladı.-Dayan,-düşü­
nməyə başladı,-sən bizim mağazaya
gəlməmisən?
-Hə, üç dəfə.-Asya günahkarlara məxsus üza
ifadəsilə çəkinə-çəkinə dilləndi.
-Üç dəfə, əla.-Emil kinayə ilə başını yellədi.-
Deməli, məni üç dəfə görmüsən, sonra da sənə
necə inanım deyə naz eləyirsən? Belə çıxır ki
sən uje bizimkilərlə də tanış olmusan, ya da sən
məni daha əvvəl tanıyırdın?
-Elə deyil, vallah, elə deyil. Bilirəm, sənə yalan
danışmışam, sən də yalanı xoşlamırsan, amma
mən səni daha əvvəldən tanımamışam.
Yadındadır, birinci dəfə padruqamla
gəlmişdim, o qız mənim sinif yoldaşım idi, sonra
sənin yanındakı oğlan qızı çölə çıxardı, sən
demə o oğlan da onun sözlüsü imiş. Mən səni
birinci dəfə orada görmüşdüm. Profil
şəkillərindən səni tanıyırdım, amma canlı-canlı
görmək, şoka düşdüm.
-Bəs niyə həmin gün özünü bəlli eləmədin?
-Utandım, həm də çəkindim. Elə bildim, mənə
inanmayacaqsan. Elə biləcəksən ki, mən başqa
qızam, Asya da səni sınamaq üçün məni
göndərib.
-Bəs indi haradan bilim ki elə deyil?
-Səsim də tanımadın məni? Emil, məni başa düş
də, nə olar? Biz qızlar sizinm kimi deyilik,
bizdə ailə basqısı, təzyiqi daha çox olur. Mən
səni daha yaxşı, daha yaxından tanımaq
istədim. Səhv eləmədiyimə əmin olmaq isətdim.
Yalanı xoşlamadğını bilirəm, mən də ilk
dəfədən sənə yalan danışmışam. Amma əgər
istəyirsənsə indi gedə bilərəm və bir də heç vaxt
görüşmərik.
Asya danışan ara gözlərini qıyıb fikrə gedən
Emil onun getmək istədiyini görüb:
-Mən sənə get demədim ki? Hara gedirsən?-
deyə qabağına