ə davam elədi.
-Yox, o öləndə heç qırxım da çıxmamışdı. Ancaq
şəkillərdən tanıyıram.
Atasının Əli ilə belə xoş danışması Ayanın bayaqkı
narahatlığının üstünə su səpmişdi. Xatirənin
işarəsi ilə onunla birlikdə durub otaqdan çıxdı.
Xəyal da xarab olmuş noutbukunu gətirmək üçün
digər otağa keçdi. Otaqda bircə Gülay qalmışdı ki
o da xalının üstündə oturub gəlinciyi ilə oynayırdı.
Xatirənin arxasınca mətbəxə gələn Ayan indi də
gah içəri qulaq asır, gah da həyəcanla o tərəf-bu
tərəfə gedib-gəlirdi.
-Xatirə, mənim eşitdiyimi sən də eşidirsən? Onlar
söhbət eləyirlər, hə? Ay Allah sənə şükür, onlar
nə yaxşı dil tapdılar, nə yaxşı söhbət eləyirlər?
-Ay qız, bir sakit ol, otur görüm, nə olub? Vallah,
heç elçisi gələn qızlar sənin kimi eləmir.-şkafdan
təzə fincan nəlbəkilər çıxarıb çay -süzən Xatirə
Ayana baxıb başını bulayırdı.-Elçi demişkən, nə
olaydı, Əli gəlmişkən səni atandan istəyəydi. Həm
ziyarət, həm ticarət.
-Dayan görüm səncanı, nə elçilik? Həm də
inanmıram Əli belə fərasətli olsun. Altı ilə mənim
əlimi tuta bilibsə elçiliyi də bir on ilə eləyər.
-Üzün ağ olsun. Səncə bu kimin günahıdır?
-Şşşt qızlal,-qucağında noutbuk mətbəxin
qapısında görünən Xəyal gülə-gülə içərini işarə
eləyib,-içəlidə yaman şilin söhbət gedil ha.-dedi.-
Deyəsən, dil tapıbla.
-Dil tapmayıb neyləyəcəklər? Tezliklə qohum
olacaqlar, qoy, biraz söhbət leləsinlər də.-Xatirə
bir tərəfdən gülə-gülə Xəyala göz vurur, digər
tərəfdən də Ayana baxırdı.
-Xatirə, yaxşı da!-onu belə görən Ayan narazı
şəkildə ona göz ağardırdı.
-Nə olub, az? Zarafat eləyirəm də. Sən vaxtilə
mənə az sataşmışdın?
Elə bu vaxt balaca Gülay mətbəxin qapısında,
atasının yanında göründü. Atasının qucağında
noutbuku görüb:
-Ata, vey, vey, komptülü vey də.-deyə onu almaq
istədi.
-Olmaz, xalabdı gözəl qızım. Əli əmiyə velək
düzəltsin, sonla oynayasan, yaxşı?
-Doğrudan e, Xəyal, sən niyə burada durmusan?
Apar da noutbuku.
-Yeznə-qayınata şilin söhbətdədiləl. Adamın heç
içəli keçməyi