danışmağıma
icazə ver.
Bir sağa, bir sola boylanan, narazı şəkildə
dodaqlarını didən İnci sonra:
-Yaxşı, amma sadəcə beş dəqiqə.-deyə razılaşdı.
-Çox sağol.-Mehdi razılıqla gülümsəyib sözə
başlamaq istəyirdi ki, bu vaxt onlara yaxınlaşan
iki oğlandan biri maraqla Mehdini süzüb:
-İncə, bu kimdir?-deyə soruşdu.
-Sənə nə? Keç get, işinin dalınca.-İnci bezgin
şəkildə ona baxdı.
-Hər kiməm, sənə nə?-Mehdi də acıqla dilləndi
-Biz kimliyi bilinməyən adamların qapımızın ağzını
kəsdirməyinə icazə vermirik.-oğlan da onun
üstünə gəlmək istəyirdi ki İnci onların arasına
girib:
-Toğrul, sənə dedim ki çox get. Onun kimliyini
mən bilirəm, bu mənə bəsdir.-deyə aralamağa
başladı.
-Bax, İncə, bu əgər səni narahat eləyirsə...
-Məni bu dəqiqə narahat eləyən biri varsa, o da
sənsən. Xahiş eləyirəm, işimə qarışma.
Oğlan narazı halda Incini, qəzəbli halda isə
Mehdini süzərək yanındakı ilə birlikdə oradan
uzaqlaşdı. İncinin onu belə müdafiə etməsi
Mehdinin xoşuna gəlmişdi. Ona görə də ona baxıb
gülümsəyirdi. İnci isə onun bu təbəssümünün
səbəbini başa düşdüyündən:
-Sənin tərəfini tutdum deyə sevinmə. Belə
eləməsəydi, səni döyəcəkdilər.-dedi.
-Pah, mən kənardan bu qədər aciz görünürəm?
-Mehdi, beş dəqiqənin bir dəqiqəsi uje arxada
qaldı.
-Yaxşı, yaxşı.-Mehdi dərindən nəfəs alıb gözlərini
yumub açdı. Sonra özünü toplayaraq sözə
başladı.-İnci, bilirəm sən keçən dəfə məni səhv
başa düşdüm. Bilmirəm, məndən əvvəl sənə
yaxınlaşan oğlanların niyyəti nə olub, amma
mənim səninlə məzələnmək kimi bir niyyətim
yoxdur. Mənim sənə qarşı olan duyğularım,
hislərim...ufff...-həyəcandan tir-tir əsən əlləri ilə
alnını ovdu, özünün xəbəri yox idi, amma
qızarmışdı,-səninlə danışmasam bu gün ya mən
öləcəm, ya da kimlərsə. Səhər də az qala bir
avtobus adamı qırmışdım. Bir həftədir gecə-
gündüz ağlımda, yuxularımda sən varsan. Mən
içli-çöllü sən olmuşam, İnci. Mən sənə
vurulmuşam.
İnci bu etirafı gözləsə də indi Mehdinin dilindən
eşitmək onu həyəcanlandırmışdı.