. Qarşısındakı
insanın çox saf, təmizqəlbli biri olduğunun
fərqində idi, amma indi ona verəcək bir cavabı
yox idi.
-Mehdi, bax, sən çox yaxşı insansan, təmiz
qəlblisən, olduğun kimisən...
-Bunun arxasınca da "yox" gəlir də, eləmi?
-Hə, "yox" gəlir. Çünki məndə sənə qarşı heç bir
hiss yoxdur. Mən vabşe sevgidən uzaq adamam.
Sevmək, sevilmək mənə həmişə gülməli gəlib.
Çünki həmişə bir-birilərinə dəli kimi aşıq olub
evlənənlər axırda mənasız bir şeyin üstündə
ayrılıblar. Mən isə bu cür mənasız bir şeyə
ayıracağım vaxtı daha faydalı şeylərə ayırıram.
Həqiqi sözümdür, sən çox yaxşı oğlansan, çox
yaxşı insansan. Çoxlarında olan təkəbbür, lovğalıq
səndə yoxdur. Mən fikirləşirdim ki biz çox yaxşı
dost ola bilərik. Amma görürəm ki sən başqa şey
fikirləşmisən.
İnci danışdıqca Mehdi məyus şəkildə köks ötürür,
başını bulayırdı. Sonra sanki onun sözündən nəsə
tutmuştək ona baxdı:
-Onda dost qalaq, nə olar? Gəl elə hesab eləyək
ki mən sənə bu haqda heç nə deməmişəm. O
səhnəni silək, montaj eləyək. Hər şeyə elə oradan
davam eləyək. Təki sən məndən uzaqlaşma.
-Yox, Mehdi, yox, alınmayacaq. Sən bu dostluğu
bacarmayacaqsan. Mənim hər xoş sözüm,
davranışım sənə ümid verəcək. Hislərini dostluq
adı altında boğmaq istəyəcəksən, amma bu da
alınmayacaq. Gəl, bir-birimizi incitməyək.
-Bax, sənə söz verirəm, dediklərinin heç biri
olmayacaq. Nə olar İnci, məndən uzaqlaşma.
-Yox dedim də, Mehdi. Xahiş eləyirəm, özümüzü
aldatmayaq. Bax, nə qədər ki əsəbiləşməmişəm,
çıx get buradan.
-Yaxşı, yaxşı, gedirəm. Amma məbnd dostluq
təklifində doğrudan da ciddi idim. Bilirəm, sənə
layiq biri deyiləm, ona görə belə eləyirsən. Amma
olsun, canın sağ olsun, təki canın sağ olsun.-
deyə-deyə Mehdi əvvəlcə məyus və incik halda
geri-geri getməyə, sonra isə üzünü çevirib sürətlə
ondan uzaqlaşmağa başladı. Gün ərzində çox düşünüb-daşınan, sonra
özlüyündə qərar verən Kənan Ələddinlə danışa
bilmək üçün əvvəlcə evlərinə zeng eləyib Koreya
nömrəsini, sonra özünə zəng