açıqlaması var
idi. Dünyaya gəlişinin iyirmi üçüncü ilini qeyd
etməklə bərabər, həyatını, taleyini dəyişəcək bir
qərar vermişdi. Bu gün ya onun həyatının ikinci
əlamətdar günü kimi tarixə keçəcək, ya da
ümumiyyətlə bu günü bir də qeyd eləməyəcəkdi.
Ya gələn doğum günündə Sevil bu evdə, onun
yanında olacaq, ya da... Asqırdı. Sonra güzgüdən
özünə baxaraq başını yellə-yelləyə gülümsədi. Bu
ona bir işarə idi. Bir müddət də üst-başına,
saçlarına əl gəzdirib otağından çıxdı. Birinci
mərtəbədən-mətbəxdən anasının səsi gəlirdi.
Yenə mahnı zümzümə eləyirdi. Pillələri enib
mətbəxə gəldi. Anasını qucaqlayıb yanağından
öpdü:
-Dünyanın ən yaraşıqlı oğlunun ən gözəl anasının
sabahı xeyir.
-Məncə o dünyanın ən tənbəl oğlunun anası
olmalı idi.-deyə Dilarə xala gülümsəyərək əlini
onun saçlarında gəzdirdi.-Bu nə vaxtın
durmağıdır, a bala?
-Nə vaxtdır ki, saat ondur da.-mətbəxin saatına
baxan Ismayıl sonra maraqla ətrafa boylandı.-
Emre hanı?
-Əmrə səndən fərasətlidir, vallah. Saat doqquzun
yarısından oyandı, çörəyini yedi, sonra papanla bir
yerdə maşının nəyinisə düzəltdilər, sonra da çıxıb
harasa getdilər.
-Məni niyə oyatmadınız bəs?
-Əmrə qoymadı, "Doğum günü cocuğu o, qoy bir
uyusun."dedi.
-Doğum günü dedin, yadıma düşdü. Tort var,
tort?-Ismayıl gözləri parıldaya-parıldaya mətbəxə
göz gəzdirdi.
-Tort axşama olacaq. Sən get hələ əl-üzünü yu,
gəl çörəyini ye.
Ismayıl "Yaxşı"deyərək mətbəxdən çıxdı. Dilarə
xala isə süfrəni hazırlamağa başladı. Digər
tərəfdən də artıq neçə vaxtdır onu narahat eləyən
məsələni açıb-açmamaq barədə düşünürdü. Heç
beş dəqiqə keçmədi ki Ismayıl yenidən mətbəxə
qayıtdı. Süfrə arxasına otura-otura:
-Sən yemisən?-deyə soruşdu.
-Səndən başqa hamı yeyib. Mən çay içəcəm.-
Dilarə xala əlindəki stəkanları masaya qoya-qoya
dedi. Sonra keçib oğlu ilə üzbəüz oturdu. Fikirli-
fikirli əlini gah stəkandan çıxan buxarın
qabağında oynadır, gah da oğluna baxırdı. Ismayıl
da anasının bu halından onun nəsə