sən istəsən, razı sala bilərsən.
Yadındadır, bacının məsələsində də biz ata-oğul
bir idik, siz ana-qız bir. Axırda nə oldu? Papanı
razı salmadınız? Indi də hər şey sənin əlindədir,
istəsən eləyəyərsən.-anasının narazı şəkildə
dodaqlarını çeynədiyini görən Ismayıl gözlərini
qıyıb azca nəsə düşündü, sonra yerindən duraraq
gəlib anasının əllərindən tutaraqil qabağında diz
çökdü.-Dünyanın ən gözəl, ən mələk, ən
yumşaqqəlbli, ən anlayışlı anası, nə olar, oğlunun
boynunu bükük qoyma. Papanı yola gətirmək
səndən asılıdır. Mənə bu yaxşılığı elə də. Elə bil ki
bu ad günündə oğluna ən böyük hədiyyəni sən
vermisən.
-Hə, belə yalvararsan e.-onun bu halı Dilarə
xalanı ürəkdən güldürdü.
-Dur ayağa, dur, dur. Zalım qızı indidən diz
çökdürür ki. Papanı razı salmaq problem deyil,
amma bir şərtim var.
-Öl de, ölərəm.
-Yaxşı, şitlik eləmə, dur ayağa. Əvvəlcə qızı özüm
görməliyəm. Görüm elə bir bəyənirəm.
-Onu o vaxt görmüşdün də, özü də çox
bəyənmişdin.
-Mən onu görəndə altı il əvvəl idi. Həmd də çox
yadımda qalmayıb. Sən o kursun dəqiq ünvanını
mənə ver, gedim bir özüm baxım.
-Bu gün?
-Hə, elə bu dəqiqə.-Dilarə xala kinayə ilə ona
baxdı.-Sən ünvanı ver, mən gedəcəyim günü
bilirəm.
-Amma elə elə ki oradakılar, xüsusən də özü niyə
gəldiyini bilməsin.
-Ay bala, mən uşağam? Mənə öyrədəcəksən?
Sənin nə işin var, ünvanı ver, gerisinə qarışma.
-Bir dənəsən də sən.-Ismayıl yenidən sevıncək
anasını qucaqlayıb öpdü.
-Yaxşı, yaxşı, yaltaqlanma. Keç çörəyini ye,
mənim də işim-gücüm var.
Sevinclə birlikdə mindiyi marşrutda sürücünün
Mehdi olduğunu görən Yusif içəridə adamların
azlığından istifadə eləyib qabağa-onun yanına
gəldi. Mehdi isə əli sükanda, gözləri yolda,
üzündə bədbin bir ifadə fikrə getmişdi.
-Gözüm baxır yollara, yollara, bilməm gedir yol
hara?-onu bu halda görən Yusif həm özünü bəlli
etmək, həm də onun kefini açmaq üçün zümzümə
eləməyə başladı.
-Bıy, Yusif?-səsə diksinən Yusif gözlərini qaldırıb
güzgüdən ona-arxaya baxdı.
-Nə