maşallah! Görəsən Akif dayının bundan xəbəri
var?-kişi kinayə ilə bir Əlini, bir Ayanı süzür,
başını yelləyirdi.
Bunu eşidən və Ayanın da təəssüflə ona baxıb
başını buladığını görən Əli bir anın qəzəbilə dediyi
sözə görə peşman olmuşdu. Kişi isə yavaş-yavaş
onlardan aralanıb darvazanın digər tərəfinə doğru
getdi.
-Rahatlaşdın-Ayan kinayə və təəssüf ifadə edən
baxışlarla Əliyə baxdı.
-Kimdir bu?
-Köhnə qonşumuz. Qızlarını dərsdən aparmağa
gəlib. Mənə də yaxınlaşdı ki bir hal-əhval tutsun.
Qane oldun?
-Mən haradan bilim e? Elə bildim kimdirsə sənin
qabağını kəsib narahat eləyir. Özün bilirsən ki
sevdiyim insanın yanında başqa bir adamı görmək
mənə tərsdir.-Əli özünü sındırmamağa çalışırdı.
-Pah, buna tərsmiş!-Ayan kinayə ilə ağzını
büzdü.-Onda bir-iki günə sevdiyin insanın adı
bütün Xırdalana yayılanda, "Akifin qızı axşam
vaxtı oğlanlarla gəzir"deyiləndə sənə düz olacaq?
-Ayan! Şişirtmə! Burada elə bir şey yoxdur.
Prosto istədim bilsin ki sən tək deyilsən.
-Mən şişirtmirəm, Əli, amma şişirdənlər
şişirdəcək. Sən deyəsən insanları tanımırsan, sən
onların ağzına düşən sözün zəli kimi şişib nə hala
gəldiyini bilmirsən.
-Narahat olma, heç kim heç nə deyən deyil. Mən
sənin adının pisə hallanmasına icazə vermərəm.
Həm də ki sevgilisi olmaq pis bir şey deyil ki.
-Əli, biz sevgiliyik?
-Nəyik bəs? Qohumuq, dostuq, düşmənik? Sən
bir adını qoy, mən də ona görə hərəkət eləyim.
"Səni sevirəm"deyirəm, inanmırsan, "Gəl evlənək"
deyirəm, "Mən eyni şeyləri ikinci dəfə yaşamaq
istəmirəm, hazır deyiləm"deyirsən,
"Sevgiliyik"deyirəm, əsəbiləşirsən. Özünü bir
mənim yerimə qoy, mən neyləyim? Indi durub
desəm ki "Atanla danışmaq istəyirəm", vallah
onda da məni döyərsən ki.
-Nə, atamla?-Ayan narahat şəkildə geri atıldı.-
Yox, yox, Əli, nə badə!
-Niyə axı, niyə?
-Başa düşmürsən, mənim bir insandan qəlbim
qırıldımı, asan-asan bağışlamıram. Mən sənə
şans verdim, amma vaxt da istədim, "üstümə
gəlmə, məni tələsirdirmə" dedim. Nə olar, məni
başa