a düş.
-Uff, yaxşı...-Əli narazı şəkildə köks ötürüb
razılaşmış kimi başını yellədi.
Elə bu vaxt onlardan beş-on addım aralıda
dayanan maşından düşən Ramin onları bir yerdə
görməyinə daxilən əsəbləşsə də özünü birtəhər
elə alıb onlara yaxınlaşdı.
-Ayan, keç maşına.
-Qaqaş, niyə gec gəldin?
-Probka var idi.-Ayan dilucu Əli ilə sağollaşıb
maşına sarı getməyə başladı. Əl verib Əli ilə
salamlaşan Ramin isə-Qardaş, bunun bir adını
qoyun da. Mən anlayışlı davranıram deyə sən də
əlini-qolunu sallayıb bacımın yanında
gəzməlisən? Kənardan baxan nə deyər? Yaxşı
deyil axı, beş dostumuz varsa, on beş düşmənimiz
var.-deyə yenə onun üstünə düşdü.
-İstəyirsən bunu bir də bacının yanında de? Gözlə
deyir də, vaxt ver. Bax, elə indi də ona görə
atışırdıq.
-Məndən sənə bir yaxşılıq.-Ramin özünü Əliyə
yaxınlaşdırıb qısıq səslə dedi.-O biraz tərsdir,
amma çox üstünə gediləndə razılaşır. Sən geri
çəkilmə.-sonra geri çəkilib-Daha bunu da mən
deməliyəm?-deyə narazı şəkildə dilləndi.
-Narahat olma, geri çəkilən deyiləm. Hərhalda
mən də nəsə fikirləşirəm.
-Yaxşı, gör də neyləyirsən. Hələlik.-Ramin əlini
onun çiyninə vurub aralandı.
Bir əli belində onun arxasınça baxan Əli başını
sola döndərəndə bayaqkı kişinin kinayə ilə bir
ona, bir də Ramingilin arxasınca başını bulayaraq
baxdığını görüb əsəbiləşdi. Hətta bir anlıq gedib
onun yaxasından yapışmaq da istədi. Lakin bunun
Ayanı daha da pis vəziyyətdə qoyacağından
qorxaraq dayandı. Son bir neçə saatı dostlarının əhatəsində doğum
gününü qeyd edən İsmayıl Emre ilə birlikdə evə
qayıdırdı. Qapılarına çatanda mühərriki söndürüb
başını sükana doladığı qollarının üstünə qoydu.
Emre isə maşının açıq pəncərəsindən başını azca
çölə verib havanı qoxlaya-qoxlaya:
-Dilara teyzenin pilavının kokusu buraya kadar
geliyor ya.-deyə məst şəkildə dilləndi.-İyi ki
pastayı fazla kaçırmamışım, ziyafet şimdi başlıyor.
-Sənə nuş olsun. Mən ziyafət zad bilmirəm, gedib
yatacam.-İsmayıl başını qaldırmadan gözünün
birini açıb