n düşən
Hüseyn qardaşını burada görüb zarafatla:
-Xeyir ola, evə buraxmırlar?-deyə soruşdu.
-Nç, evə çıxmağa axot yoxdur.-Əli kefsiz şəkildə
dilləndi.
-Nə olub yenə də qaşqabağın yer süpürür? Işdə
problem var?
-Yox, işlik deyil.-Əli yenidən aşağı oturdu.
-Hmm, başa düşdüm, Ayan məsələsidir. Sənin
ondan başqa nə problemin ola bilər ki?-Hüseyn
də qardaşının yanında oturub kinayə ilə ona sarı
baxdı.-Sən bu qızla barışdınsa da üzün gülmədi
də. Indi nə olub?
-Naz eləyir.
-Qız naz eləyər də.
-Bu biraz çox eləyir. Nə sevgimi dilə gətirməyə
qoyur, nə sevgilim deməyə qoyur, nə evlənmə
təklifimi qəbul eləyir. Sonra da deyir ki kənardan
baxan nə deyər, adım çıxacaq, nə bilim nə.
-Bəlkə heç səni sevmir? Yanında görmək istəmir?
-Yox, yox, elə deyil. Deyir ki səni bağışlaya
bilmirəm, mənə vaxt ver. Bir tərəfdən onu da başa
düşürəm. Onun yerinə mən də olsam məni can
üstdə qoyub aradan çıxan birini ömür boyu
bağışlamaram. Amma neyləyim ki bəzən
soyuqluğuna dözə bilmirəm.
-Bir dəqiqə e,-Hüseyn nəsə xatırlamıştək fikirli-
fikirli ona baxdı,-Ayan anasının sənə dediklərini
bilmir?
-Yox, deməmişəm.
-Onda niyə ağlayırsan? Kim olsa bağışlamaz da.
Yaxşı, bəs niyə demirsən?
-Birincisi, anası ilə arasını vurmaq istəmirəm,
ikincisi də ki mənə inanacağına inanmıram.
-Onda sənin işin çətin olacaq, qardaş. Amma bir
halda ki onun səni sevdiyinə, sənin yanında silah
gücünə dayanmadığına əminsən, onda onun
üstünə çox getmə, əksinə, biraz aralı dur.
-Necə?-deyə Əli heç nə anlamamıştək qardaşına
baxdı.
-Bir müddət zəngləri, mesajları azalt, çox
maraqlanma, özü zəng eləyib, ya mesaj yazıb
axtaranda da o dəqiqə cavab vermə. Danışanda
da "canım, cicim"ləri azalt, biraz soyuq olmağa
çalış.
-Həə, qaçan qovalanar, prinsipi?
-Ay sağol. Əgər doğrudan sevirsə, sənin
soyuqluğundan narahat olub özü səni axtaracaq.
-Hmm, deməli, qızlar buna görə çox nazlı
olurlar?-Əli başa düşmüştək dodaqlarını büzüb
başını yellədi.
-Bəs nə bilmişdin? Nə isə, dur evə gedək.