ə universitet bitirən sən iş
tapa bilmirsən də.-Kamran özünü oturacağa
söykəyib qollarını başının altında çarpazladı.
Sonra özünəməxsus bir əda ilə İsmayıla sarı
baxıb-Bax da, əgər kursumuzda işləmək istəsən,
çəkinmə, də. Həm də Sevil ağbajını görmüş
olarsan.-deyə dilləndi. İsmayıl heç nə deməsə
də tərs-tərs ona baxdı. Kamran tez gözlərini
qaçırıb üzünü binaya sarı çevirdi. Elə bu vaxt
onun diqqətini yoldan keçən iki qısa ətəkli qız
çəkdi. Onları görcək əllərini başının altından
çəkib dikəldi, başını pəncərədən azca çölə
çıxarıb fit çaldı.-Ey külək, eylə kələk...
-Ayə,-İsmayıl əlini uzadıb bu ənsəsindən vurub
göz ağardaraq,-yaxşı görək. Camaatın
qızlarına niyə söz atırsan?
-Camaatın qızları adam kimi geyinib çıxsınlar,
söz atmayım.
-Hər kəs özünə cavabdehdir. Onların elə
geyinməyi öz problemləridir. Bir də ki ağıl
geyimlə ölçülmür.
-Pah, yaxşı görüm alə.-Kamran kinayə ilə
ağzını yaydı.-Guya sən özün elə qızlara yaxşı
baxırsan?
-Baxmıram. Mən vabşe qızlara sənin kimi
acgözlüklə baxmıram.
-Get ə, buradan. Özünü ağıllı göstərməyə
çalışma. Avropa görmüş adamsan. Hələ bilmək
olmaz oralarda neyləmisən. Orada əmi yox,
ağbajı yox, qızlar çox, ohh...-Kamran əlini
havada yellədi.
-Sən deyəsən döyülmək istəyirsən, ha?! Mən
səni axırıncı dəfə nə vaxt çırpmışdım?
-Hə, hə, dara düşdün, o dəqiqə hücuma keç.-
kinayə ilə uzunu turşudan Kamran başını
yenidən binaya tərəf çevirirdi ki bu vaxt Şəbnəm
blokda göründü. Uzunluğu ayaqlarının dizdən
yuxarı hissəsinin yalnız yarısı qədər olan dar
ətək geyinmiş, təzə gödəkçəsinin arxasına
tökülən havalı saçlarını yelləyə-yelləyə gələn
Şəbnəmi görcək cizgi filmidəki Tom kimi
Kamranın gözləri bərəldi, ağzı düşdü.
Şəbnəmi və Kamranın bu halını görən İsmayıl
ürəkdən qımışıb əlini onun çiyninə vurdu.
-Yaman sındın, ha, əmoğlu. Süpürgə gətirim, ya
tozsoran.-Kamran ona baxıb udqundu.-Yaxşı,
şok keçirmə, duş qapını aç.
Kamran birtəhər özünü ələ alıb maşından
düşərək artıq maşına çatıb maraqla