a ora-bura
vurnuxdu. Sonra qərarlı şəkildə içəri otağa
doğru getməyə başladı.-Məni soruşsa də ki
burada yoxdur, mal dalınca gedib.
-Niyə? Mən yalan danışa bilmərəm. Özü də ki
mal elə indi gəlib.
-Onda başqa şey uydurarsan. Yekə kişisən ə,
aydan-ildən bir namaz işimiz düşdü, onda da
belə eləmə.
-Yaxşı, yaxşı, keç gizlən.-narazı şəkildə
razılaşan Emil sonra masadakı telefonu işarə
elədi.-Heç olmasa telefonu da götür. Özün-
özünü palit eləmə.
Coşqun tələm-tələsik telefonu da götürərək
otağa keçdi. Onun arxasınca diinin ucunda
deyinən Emil pəncərəni açırdı ki qızlar içəri
girdilər. Emil onları indi görürmüştək:
-A, qızlar, xoş gəlmisiniz.-deyə gülümsədi.
-Xoş gördük, necəsən?-Asya da onu görcək
gülümsədi.
-Səni görəndə necə ola bilərəm?
-Emil, Coşqun yoxdur?-deyə bu vaxt onu içəridə
görməyən Züleyxa narahat şəkildə soruşdu.
-Yyox, o mal dalınca getdi, əslində mal təzə
gəlib, prosto aralarında brakları çıxdı, onları
dəyişməyə getdi.-Emil birtəhər vəziyyətdən
çıxmağa çalışdı.
-Gec gələr?
-Təzə gedib, bir saatdan tez gəlməz.
Züleyxa məyus şəkildə dodaqlarını büzərkən
Asya əli ilə havanı yelləyə-yelləyə:
-Içəridə siqaret çəkən olub?-deyə soruşdu.
-Hə? Həə, klyent, bayaqkı klyent, yaşlı kişi idi,
deyirsən ki də ay dayı qapalı yerdir, çəkmək
olmaz, başa düşmür. Hələ pəncərəni də
açmışam.
Züleyxa çantasını gəzib telefonunu axtararkən
Emil işarə ilə Asyanı kənara çəkdi.
-Dünən axşam maman bizi tutdu deyəsən?
-Yox, narahat olma, o mənim Emilya ilə
danışdığımı sanır
dı.
-Necə yəni Emilya?
-Telefonda sənin adını Emilya deyə yazmışam,
ona görə də problem yoxdur.
-Emilya? Iyy, ən nifrət elədiyim addır.-əvvəl
üzünü turşudan Emil sonra-Eybi yox, sənə görə
buna da dözərəm.-deyə sevgi dolu nəzələrlə onu
süzür, Asya isə utancaq şəkil gözlərini qaçırıb
gülümsəyirdi. Ta ki:
-Uff, bu nıyə cavab vermir?-deyə narazı
şəkildə telefonu qulağından çəkən Züleyxa
dillənənə qədər.
-Ola bilər ki,m eşitmir. Amma narahat olma,
görən kimi zəng