a düşmüş, bu fürsətdən istifadə eləyən
Şəbnəm isə bir bəhanə ilə qabağa, Ismayılın
yanına keçmişdi.
-Gözümün layneri yayılıb e, smayl, bəlkə
salfetkan olar?-o əl güzgüsündə özünə baxa-
baxa soruşdu.
-Hə, olmalıdır, gözlə.-deyə İsmayıl sükanın
yanındakı gözlüklərdən birini açdı. Elə bu vaxt
oradan nəsə sürüşüb yerə düşdü. İsmayıl cəld
əyilib onu götürmək istəyirdi ki:
-A, o nədir?-deyə Şəbnəm də tez maraqla
əyilib yerə baxdı.
-Heç elə-belə şeydir.-boyunbağını götürüb
ovcuna yığan İsmayıl onu yenidən yerinə
qoymaq istədi. Lakin Şəbnəm əl çəkərdimi?
-Səncanı, nədir o?-deyə təkidlə onun ovcunu
aralamağa başladı.-A, nə gözəl sepdir? Amma
elə bil gümüşdür. Bunu mənə verirsən?
-Yox, əmanətdir, onun yiyəsi var.-İsmayıl ciddi
şəkildə dedi. Şəbnəm isə balaca uşaqlartək
dodaqlarını büzüb boynunu burmuşdu.-Elə
baxma, dedim ki verə bilmərəm.-Sən salfetka
istəyirdin, dayan verim.-elə bu vaxt telefonu
zəng çalmağa başladı. Zəng Əlidən idi.
Şəbnəmə-Onu yerinə qoy.-deyib zəngi açmaq
üçün maşından düşdü. Bir müddət acıqlı-acıqlı
onun arxasınca baxan Şəbnəm sonra qərarlı
halda əlindəki boyunbağını ovcuna yığıb
maşından düşərək tez kursa girdi. İsmayılın
başı zəngə qarışdığından onun gedişindən
xəbərsiz idi. Şəbnəm oğrulara xas təlaşla içəri
girərkən Sevilin başı kursun bir müəlliməsi ilə
söhbətə qarışmışdı. Lakin onu görcək ikisi də
maraqla ona tərəf baxdılar. Öz təlaşını ört-
basdır eləmək üçün onların üstünə düşdü.
-Nə olub, yenə də qeybətcil məhlə arvadları
kimi baş-başa vermisiniz? İşiniz-gücünüz
yoxdur sizin? Sevil, dünən tapşırdığım sənədləri
hazır eləmisən?
-Bəli, Şəbnəm xanım. Kompüterdedir,
printerdən çıxarıb gətirim?
-Yox, kompüteri də al, gəl. Bəs necə
gətirməlisən? Beş dəqiqəyə stolumun üstündə
olsun.
-Yaxşı.
Şəbnəm amiranə tərzdə tapşırığını verib otağına
keçərkən müəllimə qız onun arxasınca baxıb
bezgin şəkildə yaxasını dartırdı. Sevil isə məyus
olub kompüterdə sənədləri axtarmağa başladı.
Müəllimə qız isə:
-Allah