i girən İsmayıl birdən-birə qarşısında Sevili
görüb təlaşla ona sarı gəlməyə başladı.
-Sevil? Sevil, nə olub sənə?-lakin İsmayıl ona
çatmamış bir də onu görməyin həyəcanını
yaşayan Sevil huşunu itirərək divarboyu sürüşüb
yerə yıxıldı.-Sevil?!-İsmayıl yaxınlaşıb onun
bərabərliyində əyildi, başını dizlərinin üstünə
qoyub yanaqlarına vurmağa, nəbzini yoxlamağa
başladı.-Şəbnəm! Kim var burada?! Kömək
eləyin!
Səs müdir otağından Şəbnəmlə birlikdə digər
otaqdakılar da çıxdılar.
-Nə oldu buna?-deyə Şəbnəm biraz təlaşlı,
biraz da bezgin şəkildə ona sarı əyildi.
-Bilmirəm. Elə qapıdan girirdim ki...-başını
qaldırıb ona tərəf baxan İsmayılın gözü bu vaxt
Şəbnəmin boynundan sallanan boyunbağıya
sataşdı. Artıq ona hər şey aydın idi. Bərk
əsəbləşsə də hələ ki bunu biruzə verməyib Sevillə
məşğul olmağa başladı. Heç bir dəqiqə keçmədi
ki müəllimələrdən biri əllərində naşatır bankası
və pambıq içəridən çıxdı.
-Başına toplaşmayın, aralanın hava gəlsin.-
deyə oradakılara səsləndi. Müəllim və şagirdlər
seyrəlib aranı boşaltmağa başladılar.-Arzu
müəllimə, bunun sumkasında dərmanı olmalıdır,
onu gətirin də.-deyə digər həmkarına səsləndi.
Sevili onlara təhvil verən İsmayıl ayağa qalxıb
bor kənarda əlləri qoynunda olanları izləyən
Şəbnəmə yaxınlaşıb qolundan dartaraq-İçəri
gəl.-deyə müdir otağına çəkdi.
-Nə olub?-onun arxasınca gedən Şəbnəm heç nə
anlamamıştək soruşdu.
-Gəl, deyəcəm.-İsmayıl onu otağa salıb qapını
örtdü.-Sən "olmaz" sözünü hansı dildə başa
düşürsən? Sənə demədim sepin götürmə deyə?
Olmaz, нельзя, nah! Sən neylədin? Götürməyin
azmış kimi hələ bir onu boynuna da taxdın.
Maşından düşəndə sənə dedim ki onu yerinə
qoy, gəlib görürəm, boynundadır. Sən necə
qızsan?
-Nə olub e, nə var burada? Xoşuma gəldi,
götürdüm də. Aydan-ildən bir namaz səndən
bir şey istədi, onda da adımı bircə oğru
qoymadığın qaldı. Ala,-Şəbnəm hirslə
boyunbağını boynundan açıb ona uzatdı,-sənin
üç manatlıq prostoy sepinə qalmamışam!
-Sənin üçün prostoy ola