ə oturmuş,
rəfiqələrinin növbəti dərs üçün klinikaya getmək
təkidini elə təkidlə rədd edirdi. Qızlardan biri
uzaqdan onlara doğru gələn Kənanı görüb
Leylaya göz vuraraq:
-Bizim xətrimizi qırırsan, heç olmasa bu
yaraşıqlının xətrinə gəl. Onsuzda birinci dərsdən
qayıb almısan.-dedi.
-Uff, bu haradan çıxdı? Hər şey düz idi, bircə
bu çatmırdı.-Leyla narahat şəkildə yerində
vurnuxur, üzünü turşudurdu.
-Nə olub az, vaxt var id, onu görəndə az qala
özündən gedirdin. Onda nə olub?-deyə digər
rəfiqəsi də dilləndi.
-O o vaxt idi. Daha ağıllanmışam, onu dalınca
qaçmayacam.
-Hə, sən dedin, biz də inandıq.
-Qızl, siz niyə burada oturmusunuz? Sizin batok
klinikada deyil?-bu vaxt yaxınlaşan Kənan
onları burada görüb maraqla soruşdu.
-Nə bilim, Leyladan soruş. Tərsliyinə salıb ki
getmirəm.
-Daha biz onu yola gətirə bilmədik, Kənan. Gör,
sən neyləyirsən?-qızlardan biri yavaş-yavaş
çantasını qoluna salıb ayağa qalxdı. Digər qıza
göz eləyərək-Dur ay Səbiş, biz də gecikməyək.
Leyla gələnə oxşamır.-dedi.
-Siz gedin, narahat olmayın, Leyla da ən azı on
beş dəqiqəyə sizin yanınızda olacaq.-özündən
əmin şəkildə gülümsəyən Kənan bir qızlara, bir
də Leylaya baxırdı.
Qızla sağollaşıb həyətboyu getməyə başladılar.
Kənan keçib Leylanın yanında oturdu.
Bilmirmiştək ona sarı baxıb:
-Nə olub?-deyə soruşdu.
-Heç nə.-gözlərini yerdən çəkməyən Leyla məyus
şəkildə dilləndi.
-Yenə də gizli nömrə?
-Telefonum var ki gizli nömrə də olsun?-
gözlərini qaldıran Leyla kinayə ilə gülümsünərək
ona baxdı.
-Nə olub ki telefonuna?-Kənan sol cibindən
çıxardığı telefonu ona uzadıb bic-bic gülümsədi.
-Bb...bbu? Bu səndə idi?-Leyla yerindən dik
atılıb təəccübdən bərəlmiş gözlərlə ona baxdı.
-Hə, bayaq bufetdə götürmüşdüm. Amma sənin
başın qızlarla söhbətə elə qarışmışdı ki ruhun
da duymadı. Biraz diqqətli ol da, həqiqətən
oğurlansa idi, neyləyəcəkdin?
-Kənan, axı niyə? Sən bilirsən ki bu oğurluqdur?
-Hə, amma oğru aldığını geri qaytarmır, mən
isə sənin nömrəni