ə narahat
eləyirəm. Mən Mehdini soruşacaqdım. Necədir?-
dəstəyin diger ucundan incinin xəstə adamlara
xas xırıltılı səsi eşidildi.
-Mm...Mehdi? Mehdi yaxşıdır, yəni eynidir,
qoyub getdiyin kimi.
-Doğrudan? Həkimlər nə deyir? Sağalmasına
ümid var?
-Sınıqları yavaş-yavaş bitişir, daxili
qanaxmaları da yoxdur. Amma beyni
biraz...gərək o düzəlsin.
-inşaallah, dediyin kimidir. Amma bir şey olsa,
sən mənə xəbər elə, iki əlim qanda da olsa,
gələrəm.
-Yaxşı. Inşaallah xəbər verməli olmaram. Amma
yenə də narahat olma.
-Çox sağol. Bağışla, səni də narahat elədim.
-Eybi yox, Mehdini soruşmaq üçün nə vaxt
istəsən, zəng eləyə bilərsən.
-Aha, sağol. İnci Əli ilə sağollaşıb telefonu çarpayısının
üstünə atdı. Əlini alnına apararaq hərarətini
yoxlamaq istədi, istiliyi hələ də düşməmişdi.
Dərindən bir-iki dəfə öskürüb bezgin şəkildə
zarıdı. Sonra qollarına, artıq neçə gündür
idman eləmədiyindən şişən əzələlərinə baxdı.
Üç-dörd gün idi ki xəstə idi və anasının onun
xəbərinə qaçaraq Türkiyədən gəlməsindən sonra
isə iki gün idi ki yataq rejimində idi.
incinin valideynləri ailəvi problemlərə görə o
hələ məktəbli ikən ayrılmışdılar. inci digər iki
bacısı ilə birlikdə anasının himayəsində qalmış,
atası isə başqa qadınla evlən(diril)mişdi. Böyük
bacısı İlkanə ailə qurandan, ortancıl bacısı
İradə də rezidentura təhsili üçün anası ilə
birlikdə Türkiyəyə gedəndən sonra isə İnci də
atası ilə yaşamağa başlamışdı. Çünki atası bu
vaxt artıq ikinci ailəsindən də ayrılmışdı.
İndi də anası Əminə xala mətbəxdə qızını
sağaltmaq üçün türkə-çarə tədbirləri tökərkəm,
atası Səməd əmi deyinə-deyinə mətbəxə gəldi:
-De, qızın yenə də telefonda oğlanlarla
danışır. Neyləyirəm, bu qızı yığışdıra bilmirəm
də.
-Niyə narazısan? Oğlan həsrəti ilə alışıb-yana,
sonra da axırıncı qızını oğlan kimi böyüdən sən
deyildin? Daha onu aparmadığın futbol,
almadığın marka velosiped, samokat
qalmamışdı ki. Camaatın qızları kuklaları ilə
evcik-evcik oynayanda, bizimkisi