oğlanların
başını yarırdı.-bunu deyərkən Əminə xala
kinayə ilə ona baxırdı.
-Səncanı köhnə dəftərləri qurdalayıb mənim
olmayan kefimi daha da pozma.
-Köhnə dəftərlər? Mən o dəftərləri çoxdan
yandırmışam.
-Bəsdir də, Əminə. Onsuzda it kimi peşmanam.
-A, elə demə, ananın ruhu narahat olar, sonra.
Hətta, təsəvvür eləyirəm, o hər gün buralardan
sənə baxıb sevimli bacısı qızını boşadığın üçün
lənət oxuyur.-deyə Əminə xala biraz kinayə,
biraz da zarafatla tavana göz gəzdirdi. Bu vaxt
bayaqdan açıq olan mətbəx pəncərəsi küləyin
gücündən möhkəmcə çırpıldı. İkisi də dik atılıb
qorxa-qorxa bir-birilərinə baxdılar. Damağını
dartan Əminə xala sonra özünü ələ alıb kinayə
ilə sözünə davam elədi.-Gördün?
O nədir, ixlamur qaynatmısan yenə də?-Səməd
əmi pəncərəni örtə-örtə maraqla ona sarı
baxdı.
-Hə.
-O nədir, səncanı? Dünəndən bəri ixlamur,
nanə-limon, şorba-morba? Qızı sağaldırsan, ö
milli üsullarımızla sağalt da. Öz zoğallı çayımız,
kəklikotumuz, umacımız qala-qala bu nədir,
uşağın boğazına tökürsən?
-Dediklərini sən özün tökərdin də uşağının
boğazına. Aptekdən iki dənə dərman almaqla
deyil e, mən gələndə uşaq ölürdü.-Əminə xala
içində ihlamur (cökə) çayı olan fincanı əlinə
götürüb mətbəxdən çıxa-çıxa tərs-tərs Səməd
əmiyə baxdı.
Ufff, dili də dayanmaz! Qızı kimi hər sözə
cavabı var!-Səməd əsəbi şəkildə onun arxasınca
baxır,yumruğunu pəncərənin artırmasına
vururdu.Dayanacaqda marşrutdan düşən Sevil yeyin
addımlarla kursa doğru irəliləyirdi. Yenə də
gecikib Şəbnəm xanımdan danlaq eşitmək
istəmirdi. Saata baxmaq üçün telefonu cibindən
çıxaranda gözünə əlindəki solmuş boya izləri
sataşdı. Sonuncu dərsdən tələm-tələsik çıxdığı
üçün əllərini yaxşı yuya, təmizləyə bilməmişdi.
Çantasından sulu salfet çıxarıb əllərini silməyi
düşünə-düşünə digər tərəfdən də yolunu
qısaltsın deyə kəsdirmədən getməyi qərara aldı.
Qarşıdakı dar aralığa girib çantasını açırdı ki,
öz ayaq səsi ilə bərabər arxadan başqa bir ayaq
səsi də eşitməyə başladı.