n ona qarabasmaların ən
dəhşətlisini yaşadacaqdı. İtirə-itirə gəldiyi bu
həyatda yeganə qazancı rəssamlıq təhsili idi ki
onu da Xəlil əlindən almaq istəyirdi. Bir də
İsmayıl. Onu iki-üç gündən bir görmək də ona
bəs idi, amma Xəlil bunu da ona çox görəcəkdi.
Əllərini üzünə tutub bezgin şəkildə ağlamsındı.
-Allah lənət eləsin sənə! Nə istəyirsən axı
məndən?! Mənim dərdim mənə bəsdir! Əl çək də
məndən, əl çək!
Bu vaxt kursun qapısı "Şark" deyə açıldı və Sevil
bu səsə diksinib qapıya tərəf baxdı. Bu qapı
həmişə belə açılardı, amma bu gün səksədə
olduğundan bu onu diksindirmişdi. Diqqətlə
qapıya sarı baxıb içəri girən tanış qadının
kimliyini aydınlaşdırmağa çalışdı. Lakin nə
qədər eləsə də üzdən tanış gələn bu qadını
tanıya bilmədi.
-Salam qızım, necəsiniz? Mayıl müəllimin kursu
buradır?-deyə qadın özü yaxınlaşıb salamlaşdı.
-Bəli, buyurun?
-Kamran burada işləyir?
-Kamran müəllim? Bəli, burada işləyir. Amma
indi burada deyil. Siz keçin əyləşin, özü
haradasa olsa gələr.-Sevil ona resepşn masası
ilə üzbəüz stulları göstərdi.
-Hə, yaxşı.-Sevil tanıya bilməsə də bu qadın
İsmayılın anası Dilarə xala idi və bura Kamranı
görmək bəhanəsilə əslində Sevilə göz qoymaq
məqsədilə gəlmişdi. Sevilin xarici görünüşü və
kursda işlədiyi mövqe barədə məlumatlı
olduğundan indi qarşısındakının o olduğuna
əmin idi. Buna görə də oturduqdan sonra kursa
göz gəzdirmək bəhanəsilə həm də alıcı
nəzərlərlə Sevilə göz qoymağa başladı. Sevil isə
onun kimliyindən xəbərsiz şəkildə öz işində idi.
Bu vaxt kursun müəllimlərindən biri gəldi və
Sevillə salamlaşıb bir-iki kəlimə danışdıqdan
sonra otaqlardan birinə keçdi. Növbəti gələn isə
Kamran idi. O içəri girən kimi sanki Dilarə
xalanı burada görməyinə təəccüblənir və
sevinirmiş kimi:
-Ooo, gör kimlər gəlib? Ağbajı, xoş gəlmisən.-
deyə tez ona sarı gəlməyə başladı. Çünki onun
Dilarə xalanın bu gün bura gələcəyindən və gəliş
səbəbindən xəbəri var idi
-Salam oğlum, necəsən?-onu görüb Dilarə xala
da gülə-gülə