qəfil ayağa qalxıb Mehdini
qolunu kürəyinə burdu. Bir anda nə -olduğunu
başa düşməyən Mehdi isə:
-Ayyy! Neyləyirsən?-deyə dəli kimi qışqırdı.
-Sənin kimilərinin niyyətini çox yaxşı bilirəm.
Amma mən sən bildiyim qızlardan deyiləm. Qol-
qıçını sındırmamış məni evimə apar!-qız onun
saçından tutub boynunu arxaya doğru dartırdı.
-Yaxşı, yaxşı, burax!-qolunu ondan qurtarmağa
çalışan Mehdi yenidən qışqırdı.-Aparacam!
-Bax, indi səni buraxıram və sən də ağıllı-ağıllı
maşını işə salıb məni 20 yanvara aparırsan.
Başqa şeyə cəhd eləsən, səni öldürərəm.-qız
onun qolunu boşalda-boşalda dedi.
-Yaxşı, sən burax, mən nəyəsə cəhd eləsəm,
öldürərsən.
Nəhayət qolunu ondn qurtaran Mehdi tərs-tərs,
bir o qədər də qorxa-qorxa ona baxaraq sükana
sarı getdi. Qız da çantasını götürüb qabaq
sıralardn birində oturdu. Ağrıyan qolunu ova-
ova qabaq güzgüdən qıza baxan Mehdi qapıları
bağlayıb maşını işə saldı. Yollar boş olduğundan
iyirmi dəqiqəlik yolu on beş dəqiqəyə gəlmişdilər.
Mənzil başına çatmağa az qalmış Mehdi
güzgüdən ona baxaraq:
-Harada qalırsan?-deyə soruşdu.
-Nəyinə lazımdır?-qız acıqlı-acıqlı ona baxdı.
-Niyə əsəbiləşirsən? Qız uşağısan, çöl-bayır da
bu saatda it-pişiklə dolu olur. Evinizə yaxın
yerdə saxlayım ki, rahat gedə biləsən.
Qız bir qədər fikirləşib qaşqabağını açmadan:
-Körpünün altından sola dön.-dedi.
-Hərhalda onu bilirəm. Sən qayıdan başı
düşməli idin.-Mehdi kinayə ilə gülümsədi.
-Sən sür, mən deyəcəm.-Mehdi körpünün
altından dönüb sual dolu baxışlarla ona baxdı.-
Qabaqdakı binanı yanında saxla.-deyə qız
ayağa qalxdı.
-Buyur.-Mehdi marşrutu saxlayıb qabaq qapını
açaraq maraqla onu süzdü.
-Təşəkkür.-deyə qız kinayə ilə iki dənə iyirmi
qəpikliyi pul qabına qoyub düşmək istəyirdi ki,
Mehdi:
-Bu nədir? Birini götür.-deyə onu səslədi.
-Niyə? İki dəfə getdiyim yola nə qədər
verməliyəm?-qız dönüb təəccüblə ona baxdı.
-İkinci yol sayılmır, birini götür.
-Qolunun ağrısı yadından çıxdı, deyəsən?-qız
kinayə, bir o qədər də