. Əgər
bacarırsansa da məni bağışla.
-Mən heç səndən küsə bilərəm?-Leylanın
gözlərinə baxaraq bunları deyən Kənan bir anda
özünə gəlib tez gözlərini qaçıraraq-Biz oğlanlar
sizin kimi kinli deyilik, ona görə də küsməyi
bacarmırıq.-dedi.-Nə isə, dur, gecdir uje.
Yusiflə Sevinc marşrutdan düşüb ara küçələrlə
yollarına davam elədilər.
-Mən sənə dedim heç nəyim yoxdur, analizlərim
təmiz çıxacaq deyə? Boş-boşuna həkimə, iynə-
dərmana pul tökdük.-deyə Yu gah razılıq, gah
da narazılıqla Sevincə baxıb deyirdi.
-Ürəyimizdən şübhə qalxdı, azdır məgər? Bir də
ki qanazlığı elə zarafata salınacaq bir şey
deyil.
-Sevgilim, bilirsən ağlıma nə gəldi?-Yusif ağlına
nəsə gəlmiştək gözləri parıldaya-parıldaya
Sevincə baxdı.-Deyirəm bəlkə heç evdəkilərə bu
kağızları göstərməyək? Mən Kənandan xahiş
eləyərəm, kağızları dəyişərək, elə eləyərik ki,
guya mən ölümcül xəstəliyə tutulmuşam. Bəlkə
onda yeni il girməmiş evlənməyimizə razı
oldular? Hə, nə deyirsən?
-Uff, mən də deyirəm, ağıllı meşə deyəcəksən
də. Kimi inandırırsan da, atam inandıra
bilməyəcəksən. Atam puluna qıyar, ən yaxşı
həkimləri tapıb səni müayinə etdirər, sonra da
xəstə olmadığını öyrənib özü səni xəstəxanalıq
eləyər. Ona görə də özünü yorma.
-Uff, sənin atan da bezdirib e lap. Atadır,
diktatordur, bəlli deyil.
-Yusif,-Sevinc getdiyi yerdə durub tərs-tərs
ona baxdı,-danışığına fikir ver.
-Nədir, nə qışqırırsan? Yalan deyirəm yoxsa?
Beş il daha canım boğazımdadır. Bilmirəm o
səni başqasına versəydi də belə belə eləyəcəkdi,
ya mənə elədiyi nazdır? İmkanı olsa vabşe toya
qədər səni mənə göstərməz.
-Deməli, sən mənim atam haqqında belə
fikirləşirsən, hə? Deməli, ona qoyduğun hörmət
bu qədərdir?
-Inan ki mənim yerimə kim olsay dı, çoxdan
partlamışdı. Mən hələ zorba adamam ki beş
ildir dönürəm. Bir də hörmət dediyin qarşılıqlı
olmalıdır. Az salamımı cavabsız qoyub, az
qapını üzümə çırpıb o mənim? Prosto sənə görə
səsimi çıxarmırdım.
-Sənə inana bilmirəm, Yusif, heç cür