z bir
zamanda ailələri də xəbər tutmuş oldular və bu
dəfə daha böyük mübahisə onlar arasında
düşmüşdü. Nəticədə nişan ailə miqyasında
pozuldu. İkisi də vəziyyəti bu həddə
çatdırdıqları üçün elə həmin gün peşman olsalar
da artıq ediləcək bir şey yox idi. Aradan üç gün
keçdi. Bu üç gündə İnci sağalsa da, Mehdi hələ
də doğmalarını saldığı bu təlaşlı vəziyyətdən
xəbərsiz yatmaqda davam eləyirdi. İşə
başladığından Sevili bu aralar az-az görən
İsmayıl isə Kamran vasitəsilə ondan xəbər
tuturdu. Sevil isə çarəsizlik içərisində qıvrılırdı.
Bu gün Xəlilin onun üçün qoyduğu müddət
bitirdi. Xəlil onun güclə qaydaya saldığı
həyatını yenidən darmadağın etmişdi. Onunla
şərt kəsmiş, akademiya və işdən çıxıb ona ərə
gələcəyi təqdirdə anasının ən yaxşı həkimlərdə
müalicəsi üçün hər şeyi eləyəcək, əks halda isə
həyatı ona zindan edəcəkdi. Xəlilə ərə getmək
onsuzda onun üçün zindana atılmaq kimi bir
şey idi, təki anasının yaşamasına azacıq da
olsa ümid yeri olsun. Beləcə qarışıq fikirlər
içərisində dərsdən kursa gəlmiş, masasında
oturub gözlərini bir nöqtəyə zilləyərək
düşünürdü. Bu vaxt qapı açıldı və son günlərdə
olduğu kimi yenə də diksinərək qapıya sarı
baxdı.
-Bizim İsmayıl?
-Hə də, bu gün səhər isə gedəndə maşının
tormozu tutmayıb, rolu güclə yığışdırıb yolun
qırağındakı bardürə çırpmadan saxlaya bilib,
maşını ustaya aparıb, baxıblar ki arxa təkərə
kimsə bıçaq sancıb.
-Ay daa, hansı vicdansız eləyər bunu?
İçəri girənlər Kamranla Şəbnəm idi və onların
danışdıqları Sevilin təlaşını daha da
artırmışdı. Onlar bilməsələr də Sevil bu
vicdansızın kim olduğunu bilirdi. Xəlil zarafat
eləmirmiş. Bu vaxt telefonuna gələn mesaj səsinə
diksindi. Mesaj Xəlildən idi, adını kontaktlara
qeyd eləməsə də son üç gündür ard-arda zəng
eləməsindən qeyri-ixtiyari Sevil onun nömrəsini
əzbərləmişdi. "Vaxtin bu gun dolur meni qatil
eleme" Mesajı oxuyan kimi həyəcandan bütün
bədəni əsməyə, ürəyi tez-tez döyünməyə
başladı. Hətta başı özünə o qədər qarışmışdı