u görcək əsəbdən az qala beyninə qan
sızdırılıb. O anın qəzəbilə geri dönüb Nicata
tutarlı bir yumruq atdı. Bir göz qırpımında yerə
sərilən Nicat qanlayan dodağına rəğmən ayağa
qalxıb cavab zərbəsini endirdi. Beləcə yumruqlar
havada uçmağa başladı. Birinci mərtəbədəki
dava xəbəri tezliklə yuxarı mərtəbələrə də
yayıldı və Leylaya qədər gəlib çatdı. Indi də
Leyla dekanın otağının qabağında Kənanı
gözləyirdi. Bu vaxt aşağıdan qalxan Natəvan
təngənəfəs özünü ona çatdır qolundan tutub
kənara çəkdi.
-Leyloş, bilirsən, Kənan Nicata nə deyib? Biz
Leyla ilə bir-birimizi sevirik, bir də ona yaxın
durma deyib.
-Nə?-təəccüblə qışqırıb geri atılan Leyla sonra
birtəhər özünü ələ alıb daha sakit şəkildə-sən
də hər eşitdiyinə niyə o dəqiqə inanırsan?
Birincisi, Kənan elə bir şey deməz, ikicinsi də ki
yüz faiz şayiədir, olan görə də inanmıram.-
deyə arxayın şəkildə dilləndi.
-Şayiə deyil, onu mən də eşitmişəm. Düzdür,
bir-birimizi sevirik demədi, amma səni sevdiyini
dedi.-bu vaxt özünü pəncərəyə söykəyib Leyla
kimi Kənanı gözləyən qrup yoldaşı Elvin dilləndi.
Eşitdiyinə sevinsinmi, təəccüblənsinmi bilməyən
Leyla narahat şəkildə yerində vurnuxurdu. Yəni,
belə bir şey doğrudan da ola bilərdi? Çox
keçmədi ki otağın qapısı açıldı və Kənanla Nicat
ard-arda qapıdan çıxdılar. Dostları onların
başına yığışıb vəziyyəti xəbər alarkən Nicat
Kənana baxıb təəssüflə başını buladı:
-Adam kişi olar ə, kişinin sözü də bir olar.
Əvvəl Leylanı sevirəm deyib mənə yumruq
atırsan, sonra da dekanın qabağından quzu
kimi büzüşüb elə bir şey yoxdur, deyib inkar
eləyirsən. Daha sənə sözüm yoxdur.
-Sən bu gün söz vermisən ki mənim əlimdə
öləsən? Çıx cəhənnəm ol da buradan, sənə nə?!-
Kənan qəzəblə onun üstünə getdi.
Dostları birtəhər tökülüb onları aralaya bildilər.
Nicat danışa-danışa dəhlizboyu pilləkənə tərəf
gedərkən Leyla da təəssüflə Kənana baxıb başını
buladı, sonra ondan aralanıb digər pilləkənə
tərəfə getməyə başladı. Kənan isə çaşqınlıq
içərisində