ə hədələyici baxışlarla onu
süzüb-Sağol.-deyə maşından düşərək
binalarına doğru getməyə başladı.
-Vay səni alanın halına!-qapını örtüb maşını
işə salan Mehdi onun arxasınca baxıb başını
bulayırdı.Növbəri gün. Sevil üzündə yorğunluq ifədəsi
dəhlizi silir, arabir də dayanıb nəfəsini dərirdi.
Əyilib-qalxdıqca başı fırlanır, ürəyi bulanırdı.
İndi ən çox ehtiyacı olan tək şey bolca yuxu idi,
amma o əlinin işini saxlaya bilməzdi. Çünki
başqa çarəsi yox idi. Anasının ağrıları
qalxdığından gecə yenə yuxusuz qalmış, səhər də
demək olar ki, heç nə yeməmişdi. Hərəkət
elədkcə kürəyindən souq tərlərin axdığını da
hiss eləyirdi.
-Sevil,-anidən arxadan gələn tanış səsə dönüb
arxaya baxdı,-salam, necəsən?
Bu onun qrup yoldaşı Vüsalə idi. Digər qrup
yoldaşlarına nisbətən onun Sevillə arası daha
yaxşı idi və Sevilin bura işə düzəlməsinə də o
kömək eləmişdi.
-Vüsü, salam.-onu görcək biraz rəngi açılan
Sevil onu qucaqlayıb görüşdü.-Sən necəsən?
-Mənəm də, yaxşıyam. Mamanın yanına
gəlmişəm. Sən necəsən, Xalidə xala necədir?
-Belə də,Vüsü.-Sevil köks ötürdü-Gecə yenə
ağrıları tutmuşdu.
-Caan, Allah köməyi olsun. Sən də yaxşı
görünmürsən. Bu nədir,-əlini onun əlinə vuran
Vüsalə,-əllərin bu kimidir ki?-deyə təlaşla ona
baxdı.-Sənə başqa iş tapmaq lazımdır, bura
sənin kələyini kəsəcək.
-Gecə yata bilməmişəm, yəqin ondan
narahatam.
-Belə olmaz, dərslər başlayndan sonra lap
naqruzkaya düşəcəksən. Sənin təzyiqin düşüb
deyəsən. Gəl, səni mamaya göstərək-deyə
Vüsalə onu qolundan tutub dartmağa başladı.
-Yox, yox, Vüsü lazım deyil. İşim qalıb e,
buraları silməliyəm.-Sevil etiraz elədi.
-İş səndən artıqdır? Sonra silərsən, gəl.-deyə
Vüsalə təkidlə onu çəkə-çəkə özü ilə apardı.
Əlinin barmağındakı nişan üzüyünü görəndən
bəri Ayan özündən deyildi. “Bəlkə”deyə qurmağa
başladığı xəyalları yenə suya düşmüşdü. Dünən
bütün günü fikirli olmuş, gecə də səhərə qədər
yata bilməmişdi. İndi də qəbiristanlıqda idi.
Evdəkilərə “Padruqalarımla